Naaktdanseres is geen passend werk

Van onze redactie economie AMSTERDAM - De arbeidsbureaus in Amsterdam nemen niet langer vacatures uit de seksindustrie in behandeling. Volgens RBA-woordvoerder Bob Kiel is er deze week een fout gemaakt door in de arbeidsbureaus een vacature voor naaktdanseres in een peepshow bekend te maken.

De vacature zou voor vrouwelijke werkzoekenden onaangename consequenties hebben gehad. Wanneer een werkloze twee keer een passende functie van het arbeidsbureau weigert, dan kan hij of zij worden gekort op de uitkering. De vraag is alleen of een naaktdanseres een passende functie is. Arbeidsvoorziening Amsterdam vindt van niet. Kiel: “Het zou wel raar worden als een HBO'er of doctorandus verplicht kan worden om in de seksindustrie aan de slag te gaan.”

De arbeidsbureaus zitten wel met dit soort vacatures in hun maag. Ze zijn verplicht alle vacatures te registreren, zelfs als het banen in de seksindustrie of illegale functies zijn. Bovendien hebben zij de opdracht om vacatures te bemiddelen. Maar volgens het landelijk bureau (CBA) zijn ze niet verplicht te bemiddelen als het gaat om vacatures die tegen de 'openbare orde of goede zeden' ingaan. CBA-woordvoerster E. de Bruyn-Prince: “Daarmee kom je in een groot grijs gebied. Het zijn begrippen waarover mensen in Staphorst anders denken dan in Amsterdam. Het is moeilijk te oordelen of een baan tegen de openbare orde of goede zeden ingaat. Een bankrover of een prostituée bemiddel je niet. Maar wat doe je als een nachtclub een gastvrouw of danseres vraagt. Het is lastig te beoordelen of het daarbij blijft, of dat er meer van de werknemer wordt verwacht.”

Amsterdam heeft nu alle vacatures uit de seksbranche 'tegen de goede zeden' verklaard. Maar er zijn meer schemergebieden. Kiel: “Wat doe je bijvoorbeeld met een vacature in een coffeeshop waar softdrugs wordt verkocht. Of met semi-illegale werkgevers als casino Golden Ten. De gemeente gedoogt dit casino, maar moet je dan als arbeidsbureau helpen met bemiddeling?”

Het is voor arbeidsbureaus bovendien niet altijd makkelijk in te schatten of het om een goede vacature gaat. “We kunnen nooit alle 24 000 vacatures per jaar doorlichten”, zegt Kiel. Dat leidt soms tot uitglijders. Zo was er in 1994 een vacature voor een priester van een kerkgemeenschap. “Toen we daar sollicitanten naartoe stuurden, bleek het te gaan om een masseur voor homoseksuelen. We hebben snel de bemiddeling gestaakt.”

RBA-Amsterdam verwacht ondanks de weigering vacatures in de seksindustrie te bemiddelen, toch een toename van het aantal vacaturemeldingen vanuit die branche, dat nu jaarlijks ongeveer tien bedraagt. Dat heeft veel te maken met de nieuwe Wet Arbeid Vreemdelingen. Deze wet, bedoeld om de stroom werknemers van buiten Europa te beperken, maakt het voor de werkgevers in de seksindustrie juist makkelijker om bijvoorbeeld Thaise of Filippijnse vrouwen aan te trekken. De werkgever moet sinds 1 september aantonen dat hij alles in het werk heeft gesteld om Europese werknemers te vinden, voordat hij buiten Europa mag werven. Door een vacature te melden bij het arbeidsbureau kan hij zijn goede bedoelingen aantonen. Maar omdat het arbeidsbureau de vacature doodzwijgt, weet hij zeker dat er niemand op die baan komt. Als na vijf weken niemand heeft gesolliciteerd, mag de werkgever een werkneemster van buiten Europa aannemen. Die krijgt dan een werkvergunning en is daarmee legaal in Nederland. Bij Arbeidsvoorziening erkennen ze deze truc, al is die volgens de CBA-woordvoerster niet zó makkelijk. “Werkgevers moeten ook nog een advertentie zetten of in het eigen circuit werven. Bovendien mag Arbeidsvoorziening geen werkvergunning voor een prostituée afgeven.” Maar dat probleem valt te omzeilen, erkent De Bruyn. “Wat doe je als ze een barmeisje vragen, een danseres, een gastvrouw. Hoe weet je dat het niet een prostituée wordt?”