Jomanda is bereid alle boeken te openen door Marian Fix

Zij maakt al jaren furore met haar genezende healings in de Tielse evenementenhal en het daar verkochte 'ingestraalde' water. Hij bestiert vanuit Oosterbeek het Ratelband Instituut. Hoewel ze beiden een positieve kijk op het leven hebben zijn ze het over verrassend weinig eens.

Genezeres Jomanda en management-goeroe Emile Ratelband praten in HP/De Tijd over positief denken, hun vaders, hun auto's, incest en het milieu. Zij: “Ik ben niet zo rijk als men denkt en het doet me pijn dat ik niet word geloofd. Terwijl ik bereid ben alle boeken te openen.” “Je moet meer vragen”, adviseert Ratelband. “Degenen die het niet kunnen betalen, laat je er gratis in en de anderen dokken vijfhonderd gulden.” Nee, zegt zij. “Hoe meer je ze laat betalen, hoe gemotiveerder de mensen zijn en hoe eerder ze genezen”, werpt hij tegen. Zo gaan Jomanda en Ratelband nog vijf pagina's door met hun 'welles-nietes' spelletje.

“Als ik al die aandacht voor incidenten en schandalen zie, denk ik dat de media de lezer veel meer naar de mond praten dan politici de kiezer”, zegt actrice Guikje Roethof in een interview met Elsevier. Zij werd net als haar vader Hein Roethof van journalist Kamerlid en zegt heel blij te zijn dat ze geen doel heeft. “Soms denk ik: nou moet ik wat beter mijn best doen, anders komt er ook niets van terecht.”

De Groene Amsterdammer loopt in een gesprek met Jeanne Roos (79) vooruit op het reddingsplan voor Het Parool dat binnenkort verschijnt. Roos, Parool-journaliste van het eerste uur en ruim 36 jaar een coryfee van de krant: “Het is de vraag of het niet te laat is - dat is het somberste wat ik te zeggen heb.” Op de vraag of Het Parool nu regionaal of landelijk is, antwoordt Roos: “Ah! Hier komen we aan de kern van het probleem. Een van de charmes van die krant in het begin en later haar grootste makke, was die besluiteloosheid: zijn we nou een Amsterdamse of een landelijke, maar met opvallend veel informatie over Amsterdam. Zo zou het moeten zijn, maar daar is geen geld voor. Wij hebben ons heel bewust teruggetrokken op Amsterdam en omgeving. Maar in die omgeving, in Purmerend en Almere, wonen mensen met uitkeringen die het Nieuws van de Dag lezen of helemaal geen krant. Veel randdebielen, als ik het zeggen mag. Dus moet de Amsterdammer hem lezen, maar wie is de Amsterdammer? Dat is die grote, deels vergrijsde, deels allochtone onderlaag - die kun je afschrijven. En dat is de bovenlaag die aan de grachten woont, maar die leest de NRC. Het emotioneert me allemaal enorm. Ik schrok er zelf van toen ik laatst zei: Ik hoop dat ik eerder dood ben dan Het Parool. Maar ik zou het inderdaad afschuwelijk vinden om de ondergang mee te maken.”

En welke kant gaat het CDA op? In Hervormd Nederland zegt Ton de Kok, oud-Kamerlid voor het CDA: “Tot de verkiezingen moet de partij verder met Heerma, want als hij tussentijds opstapt is de chaos nog groter. Deetman zou lijsttrekker kunnen worden. Hij heeft groot gezag. Ik zou er ook geen problemen mee hebben om met twee kandidaten voor het lijsttrekkerschap te komen en te zeggen: laat het congres maar uitmaken wie het wordt. Jaap de Hoop Scheffer zou een goede tweede kandidaat zijn. Als hij verstandig is, lokt hij de discussie over zijn D66-verleden nu al uit. Dan is hij ervan af als hij lijsttrekker wordt gemaakt. Zo'n leider als Lubbers moet er in ieder geval niet weer komen.”

Vrij Nederland besteedt veel aandacht aan de bloedige sporen van de waarheid. Maar liefst tien pagina's zijn gewijd aan het gerechtelijk laboratorium, waar in opdracht van het openbaar ministerie technisch-wetenschappelijk onderzoek wordt gedaan op sporen van misdrijven. Alle afdelingen worden bezocht; van schriftonderzoek en DNA-analyse tot toxicologie en wapenonderzoek. En een anatomische les, waarbij doden onderzocht worden om antwoord te vinden op vragen van levenden. Peter de Bruyn, hoofd Explosieven: “Het geeft eerlijk gezegd echt een kick om in de puinhoop van zo'n huis toch nog te kunnen achterhalen wat voor bom het is geweest”. Ruud Bakas is werkzaam op de afdeling Serologie: “Je kunt het zo gek niet verzinnen of het gebeurt. Ook in Nederland. Op deze afdeling hebben we de gruwelijkste zaken die je bedenken kunt.” Hij geeft toe dat hij door zijn werk op het lab wel iets voorzichtiger is geworden. “Sinds ik hier werk, haal ik mijn vrouw 's avonds altijd zelf van het station.”