De kiezer heeft óók schuld

Meestal ben ik het van harte eens met Selma Schepel, of als ik dat niet ben, kan ik alle begrip opbrengen voor haar standpunt. Bij haar bijdrage van 16 maart geldt dat ook in belangrijke mate, maar op één punt kan ik niet heen om een categorische afwijzing.

Natuurlijk, die jongens moeten héél gauw naar school. Rottenberg voorop: hoe kun je een partij leiden als je zó ver afstaat van wat er onder de mensen leeft, en dan nog wel de partij die - nog niet zo héél lang geleden - de grootste fractie had in de parlementaire geschiedenis? (Daar heeft dus heel wat 'volk' op gestemd).

Maar Selma moet niet de verantwoordelijkheid wegpoetsen van de mensen zèlf: verdriet om een complete volksverhuizing in je eigen vertrouwde buurtje is mijns inziens geen vrijbrief om op politici te stemmen die uit het moeras naar boven zijn komen drijven op de onwelriekende gassen van vreemdelingenhaat.

In welk opzicht kan Janmaat, mislukt leraar maatschappijleer aan een scholengemeenschap die - zeker in zijn tijd - door een bovenlaag van de bevolking bezocht werd, iets verbeteren aan het lot van diegenen die met de nieuwkomers gemeen hebben dat zij allen gezamenlijk te lijden hebben onder gebrek aan werk, aan woonruimte? En hoe kun je dus nog stemmen op de VVD, waarvan de politiek leider die stinkende ideeën onderschrijft?

Als Felix dàt kan vertalen naar de mensen, dat werkgelegenheid, huisvesting, milieu, wèl problemen zijn, maar mensen die van elders gekomen zijn niet, dat wij en zij juist moeten samenwerken om het met ons allen beter te krijgen, als hij kan bereiken dat mensen inderdaad blij worden met een verrijking van de spruitjesgeur door meer exotische ingrediënten, dan kan hij misschien niet alleen zijn kiezers terugwinnen, maar wellicht ook zijn weggelopen leden, die zoals ondergetekende, niet kunnen accepteren dat ook hun eigen partij de tweedeling in feite accepteert en probeert goed te praten.

Ik heb niet, zoals Selma Schepel schrijft, van politici en welzijnswerkers opgelegd gekregen dat ik verlangend moet uitzien naar een 'kleurrijke multiculturele samenleving'. Ik heb die samenleving om mij heen zien komen, en ik heb dat met vreugde zien gebeuren. Niet langer zat ik opgesloten in de verschaalde, zielloze lucht waarin ik opgevoed ben. Ik kreeg om mij heen mensen die anders tegen dingen aankeken; beter, vond ik soms, of juist niet, maar in ieder geval werden mijn ogen geopend: er waren nog wel meer manieren om naar de wereld te kijken.

En ja, in diezelfde tijd heb ik mijn leefomgeving zien verloederen, mijn vertrouwde woonbuurt (binnenstad) zien afbreken, fastfoodrestaurants zien komen, fietsendiefstal leren accepteren, maar nooit, nooit daaruit de conclusie getrokken dat 'de buitenlanders' het probleem zijn. Wie dat wèl doet, Selma, maakt zich inderdaad schuldig aan discriminatie. Je wilt toch zo graag dat mensen recht voor zijn raap zeggen wat ze zelf denken? Bij deze dus.

Zeker weten doe ik het niet, maar ik dacht dat het woord van Den Uyl was: “De kiezer heeft óók schuld.” Stemmen op dàt soort lieden, dat doe je niet. Nooit.