BRIEVEN

Nicaragua Toen ik in 1983 een paar kritische reportages schreef over het Sandinistische Nicaragua werd me dat niet in dank afgenomen door links Nederland. Ik ontving stapels boze ingezonden brieven en een collega riep de redactie op om geen verdere verhalen van mij af te drukken.

Het is nu haast niet meer voor te stellen hoe het revolutionaire Nicaragua destijds overspoeld werd door Nederlandse solidariteitsbewegingen en Hollandse ontwikkelingswerkers die hun trouw aan de 'junta' kwamen belijden.

Die tijd is voorbij, dacht ik, maar er blijkt weinig veranderd te zijn. Trouw-recensent Maarten Roest (Boeken, 16 januari) vindt het, anno 1998, nog steeds ongepast om te evalueren wat de Sandinisten de Nicaraguanen werkelijk gebracht hebben. Hij vraagt zich in zijn bespreking van mijn boek 'De kapers van Miskitia' af waarom ik überhaupt over Nicaragua schrijf.

Sinds de Sandinisten naar Miskitia kwamen, een gebied in het noord-oosten van het land, zijn alle dorpen op de Nicaraguaanse oever van de Rio Coco door hen met de grond gelijkgemaakt, de Miskitos werden ondergebracht in kampen of vluchtten naar Honduras. Hun plantages werden vernield, hun vee afgeslacht. De dorpen Bonanza, Bismona en Cabo Gracias a Dios werden meerdere malen gebombardeerd door de Sandinistische luchtmacht. Moravische dominees werden gearresteerd en gemarteld. Duizenden Miskito's zijn voor dit aanhoudende geweld gevlucht en in de Verenigde Staten, Canada en Australië terechtgekomen. Families zijn daardoor verscheurd geraakt. Het Moravische ziekenhuis van Bilwaskarma, decennialang het toevluchtsoord voor zieke indianen van de Rio Coco, is eveneens door de revolutionairen vernield.

Bedrijven, huizen, land, winkels en andere bezittingen zijn door de Sandinisten geconfisqueerd en nog steeds in hun bezit. Organisaties die ontwikkelingsgeld distribueren in de hoofdstad van Miskitia, Puerto Cabezas, zijn tot de dag van vandaag voornamelijk in handen van Sandinisten. Net zoals de havenfaciliteiten, het leger, de douane en de politie van het gebied. De economische politiek van de Sandinisten heeft ertoe geleid dat thans driekwart van de bevolking van Miskitia werkloos is. Maarten Roest vindt kennelijk nog steeds dat over dit alles gezwegen dient te worden. En de Miskito's moeten niet zeuren; dan hadden ze destijds maar moeten luisteren naar die Nederlandse solidariteitsbetuigers, ook wel sandalistas genoemd. Want die wisten wat goed voor ze was. Amsterdam Carolijn Visser