GEOLOGIE

De Engelmansplaat heeft zijn langste tijd gehad. Ook de oostpunt van Ameland blijft niet zoals hij nu is.

De Waddenzee knabbelt steeds meer van deze gebieden af, waardoor de plaat in zijn bestaan wordt bedreigd. En de oostpunt van Ameland dreigt te worden afgesneden.

Dit stelt Albert Oost, die daarop op 23 maart promoveert aan de universiteit Utrecht. Hij onderzocht de dynamiek van de Waddenzee en stelt vast dat het gebied geleidelijk aan verandert. Door de stijgende zeespiegel dreigen de wadden te 'verdrinken', maar de Waddenzee zit zo in elkaar dat hij dat probeert te voorkomen. De stromingen voeren meer zand aan, dat wordt onttrokken aan de kusten van de eilanden.

De veranderingen in het Waddengebied zijn een onderdeel van relatief snelle, plaatselijke ontwikkelingen die zich sinds 1800 in het gebied voordoen. Het Pinkegat, tussen Ameland en de Engelmansplaat, was eerst een enkel zeegat. Nu is het een zeegat met meerdere hoofdgeulen, waardoor de harde kleikern onder de Engelmansplaat erodeert. Volgens Oost is dit het begin van het einde voor de plaat.

In de tweedeling van Ameland ziet hij geen gevaar voor de bevolking. Het water zal de weg van de minste weerstand kiezen en dat is niet waar de huizen staan. Oost pleit er dan ook voor om de dynamiek van het gebied te volgen en geen rigoreuze maatregelen te treffen: het gebied zorgt wel voor zichzelf.