BRILDUIKER

Nieuws kan ook zo onvoorspelbaar zijn. Nadat eerst Paulus na eeuwen van betrekkelijke rust onlangs het nieuws haalde, is het deze week de brilduiker die de kranten siert.

Ik vind dat leuk voor de brilduiker. Al jaren legt hij vanuit Scandinavië in de wintermaanden even aan, maar meestal vertrekt hij in mei weer even stil als hij in de herfst gekomen is.

Typisch de brilduiker, zegt mijn oom, die veel van vogels weet. Mijn vogelgids is het met hem eens. 'Gewoonlijk zwijgzaam' zegt deze, en dan weet je het wel. Verloren voor de media.

Jammer, want bescheidenheid mag de eend dan wel sieren, maar wil je een beetje vooruit komen in het leven, dan zul je je toch een keertje moeten laten zien. Een persbericht was wel het minste geweest.

Maar de brilduiker houdt er niet zo van, van al die drukte. Liever nestelt-ie met zijn vrouw een beetje in boomholten en konijnengaten, een beetje van het water weg. Onopgemerkt. Zo onopgemerkt, dat hij zelfs niet of nauwelijks in de natuurstukjes van Nescio, hoe vaak zwierf hij niet in de buurt, en Koos van Zomeren voorkomt.

Een gemiste kans, heb ik altijd gezegd.

Maar vooruit, gelukkig wordt alles wat mooi en goed is ooit wel een keer opgemerkt, en deze week is het dan eindelijk zover. Nooit werd er zoveel over hem gesproken, nooit kreeg hij zoveel aandacht, en nog wel uit onverwachte hoek. Waagde een collega hem dinsdag op deze plek nog over één kam te scheren met de kuifeend en de meerkoet, een landschapsarchitect die 't liefst vandaag nog met de drooglegging van IJburg zou beginnen, gaf mijn vriend eindelijk de eer die hem toekomt.

U weet inmiddels meer dan ik. Maar ik ben het met die plannenmaker helemaal eens: Maakt u zich om de brilduiker geen zorgen. Hij staat op de kaart. Bovendien, mochten er geen stoepen en straten komen, dan is er nog geen man overboord, zo vertelt mijn vogelgids: 'Stijgt gemakkelijker uit water op dan andere duikeenden.'