Geen spoor van die duizend gulden

Een serie over klachten en klagers. Vandaag de geschillencommissie Bankzaken.

Een Nederlandse bank moet 1000 gulden naar een Turkse overmaken, maar dat komt daar niet aan. De opdrachtgever vraagt opheldering en wordt van de ene bank naar de andere gestuurd. Niemand voelt zich verantwoordelijk. Het enige dat meneer Yilmaz nog kon doen was de Nederlandse bank voor de Geschillencommissie Bankzaken dagen.

Op 11 april 1996 maakte Yilmaz 1000 gulden over naar een bank in Istanbul. Voor zijn vader. Pas weken later merkte hij dat de overboeking niet had plaatsgevonden. Zijn vader belde hem, hij had dringend geld nodig en nee, 1000 gulden had hij van zijn zoon nooit mogen ontvangen.

De Nederlandse bank vertelde bij de geschillencommissie dat de 1000 gulden was overgemaakt naar de Turkse bank, althans naar de rekening van de Turkse bank bij een andere bank in Rotterdam. Toen Yilmaz navraag deed, bleek bij Interpay, het bedrijf dat het elektronische betalingsverkeer regelt, dat het geld inderdaad op de rekening van de Rotterdamse bank was bijgeschreven. Verder ontbrak elk spoor. Yilmaz eiste terugbetaling van de 1000 piek.

De commissie Bankzaken oordeelde in het bindend advies dat vast stond dat de bank de 1000 gulden had overgemaakt naar de Turkse bank in Rotterdam. Tot zo ver geen probleem. Maar vervolgens had de Nederlandse bank verzuimd de stortingskaart bij te voegen, waarop Yilmaz alle gegevens had ingevuld. Want daarmee kon de ontvangende bank ervoor zorgen dat het geld in Turkije op de goede plek terecht zou komen. Nu die gegevens ontbraken, ontstond er verwarring, waardoor de 1000 gulden uiteindelijk nergens meer terug waren te vinden.

De commissie vond dat de bank in gebreke was gebleven. De bank moet daarom de 1000 gulden, plus de wettelijke rente vanaf april 1996 aan Yilmaz vergoeden. Ook de 75 gulden aan klachtengeld die Yilmaz betaalde, moet de bank vergoeden.