Tilburgse ijshockeyers lopen zich vast op Fries bolwerk

EINDHOVEN - Niet favoriet Tilburg Trappers, maar outsider Heerenveen Flyers ging er gisteravond met de Nederlandse ijshockeybeker vandoor (3-1). In het Eindhovense ijsstadion waren 2500 toeschouwers getuige van een spannende en enerverend wedstrijd.

Dat Heerenveen, dat voor het eerst na tien jaar weer in de finale stond, de beker meenam naar het thuisland, is een beetje de spot drijven met de verhoudingen, zowel buiten als binnen de wedstrijd. De feiten leren dat Tilburg het sterkst in de finale kwam: van de twaalf voorwedstrijden werden er elf gewonnen. Heerenveen kwam negen maal tot winst en speelde eenmaal gelijk.

Als favoriet de finale binnenkomen, garandeert echter geen succes, ervoeren de Tilburgers, ook al bevatte het Tilburgse spel veel meer aanvallende pressie. De Brabanders schoten 41 maal op het Friese doel en scoorden eenmaal. Heerenveen leverde betere cijfers: 24 maal een schot en drie maal raak. Dat riekt naar onrechtvaardigheid, maar er is natuurlijk een betere verklaring.

Wie die zoekt komt terecht bij de ster van de wedstrijd: de Heerenveense goalie Gert Nijland. Na twee periodes stond het nog gelijk en leek het een kwestie van tijd voor het aanvallender spelende Tilburg zou toeslaan. Brian de Leeuw haalde een streep door de Brabantse rekening door in twee onoverzichtelijke situaties voor het Friese doel de puck over de lijn te werken. Hij werd zodoende de matchwinnaar, maar Nijland werd de held.

De betrouwbare sluitpost weerstond de Tilburgse pressie in de resterende dertien minuten. Dat was knap, want die aanvallen waren keer op keer gevaarlijk, maar Nijland hielp zijn ploeg aan een record door-het-oog-van-de-naald-kruipen. Bij de Friezen was van een ordentelijke opbouw in die fase geen sprake meer. Wegrammen die puck, werd het parool. Ook de fysieke instelling werd aangesproken, waardoor de temperatuur op het ijs opliep. Niettemin bleef het sportief; het viermansrobbertje vechten in de eerste periode mag geen naam hebben. In de slotfase overleefde Heerenveen tweemaal een ondertalsituatie (ook in tweeminutenstraffen wonnen de Friezen royaal: negen om vier). De laatste halve minuut bracht twee Flyers gezamenlijk in het strafhok. Omdat Tilburg zijn goalie inwisselde voor een veldspeler, werd de verhouding zes tegen drie, maar ook dat leverde geen soelaas voor de bekerhouder van vorig jaar.

De drie Friese doelpunten kwamen van een Nederlandse stick en dat is opmerkelijk. Beide ploegen speelden met veel Scandinavische import; daar is bij beide het spel ook naar gemodelleerd. Het Scandinavische ijshockey zoekt zijn kracht niet in de eerste plaats in het fysieke, maar meer in het tactische vlak. De opbouw is doordachter. Vooral Tilburg is dit seizoen bezig zich dit spel eigen te maken.

Dat de ploegen 'Scandinavisch' spelen, komt ongetwijfeld ook door technische leiding. Zowel Heerenveen als Tilburg heeft een Noordse coach; Nisse Nilsson van Tilburg komt uit Zweden en Timo Turunen van Heerenveen is een Fin. De Friese ploeg telt vier Finnen. Een vijfde, deze week aangetrokken Fin, werd wel in de spelersopgave vermeld, maar was nog niet speelgerechtigd. De Tilburgers brachten vier Zweden, een Canadees, een Belg en een Tsjech op het ijs. Hun eerste line-up bestaat bijna geheel uit ijshockey-allochtonen, afgezien van één Nederlander, of Fries.

Het Scandinavisch getinte spel leverde in de eerste en tweede periode kwalitatief hoogstaand ijshockey op. Toen de Flyers in de derde twintig minuten de beslissing forceerden, was het daarmee wel over.

De bekerwinst kwam Heerenveen goed uit. De ploeg heeft dit seizoen een moeilijke periode doorgemaakt, nadat Alexander Schaafsma stevige kritiek uitte op de komst van de buitenlandse spelers, wat de sfeer behoorlijk verpestte. Toen de Fries echter zelf buitenlander werd (in Duitsland) en de Thialfhal verliet, werkte dat louterend op de overblijvenden.