Topman Hagemeyer: Azië-crisis raakt ons niet

NAARDEN - “Het wordt voor ons wat gemakkelijker.” Andrew Land, topman van handelshuis Hagemeyer uit Naarden, vat moeiteloos samen wat de gevolgen zijn van de dit weekeinde aangekondigde aandelenverkoop van grootaandeelhouder First Pacific.

Deze Hongkongse onderneming heeft een belang van 40 procent in Hagemeyer, gekoppeld aan een stemrecht van 51 procent. Het bedrijf is door de Aziatische crisis diep in de problemen gekomen en wil daarom van Hagemeyer af.

Dat Land een lastige partner kwijtraakt, zal je uit zijn mond niet horen. Wel erkent hij: “We hoeven nu niet meer bij alles wat wij doen met hen om de tafel te gaan zitten, we kunnen sneller ingaan op mogelijkheden die zich aandienen.”

Hagemeyer handelt in Europa, Azië en Noord- en Zuid-Amerika. Het verdient geld door onder meer voor bekende fabrikanten als Saab, Olympus, Adidas en Fuji de marketing, verkoop en distributie te verzorgen. De omzet is de laatste jaren explosief gegroeid, vorig jaar van 8,2 naar 11,5 miljard. Dit jaar ziet Land een winst van 450 miljoen.

De groei van de omzet moet, zo vindt Land, voor de helft worden gerealiseerd door de eigen bedrijven en voor de andere helft door overnames, soms gefinancierd met aandelen. Een strategie waarover aandeelhouders tevreden zijn; al ruim tien jaar stijgt de winst per aandeel jaarlijk met van minstens 15 procent.

Land wil “naar nieuwe vormen van samenwerking zoeken” met First Pacific. “Wij konden heus wel doen wat wij wilden.” Maar, erkent Land tegelijk, First Pacific wilde grootaandeelhouder blijven en dat betekende dat bij iedere overname de Aziaten geraadpleegd moesten worden. Altijd weer moest een constructie verzonnen worden opdat hun belang niet zou verwateren. Dat nam slagkracht weg, zegt Land. “Voortaan hoeven we dat rondje niet meer te maken, we kunnen nu nog dynamischer worden.”

De aandelenverkoop heeft nog meer gevolgen. Als een bedrijf voor een groot deel in bezit is van één partij, biedt dat bescherming op de beurs tegen vijandige overnames. Land wil nu de statuten ongewijzigd laten. Zo'n 10 procent van de aandelen koopt het concern zelf op. De overige 30 procent wordt gespreid verkocht in Azië, de Verenigde Staten en Europa, waaronder Amsterdam. Er komt dus geen nieuwe grootaandeelhouder. Dat betekent dat Hagemeyer, in Land's woorden, eigelijk geen bescherming meer heeft tegen een overname. “Dat is vrij uniek op de Amsterdamse beurs. De invloed van de aandeelhouders wordt enorm.”

De topman, die in analistenkringen hoog aangeschreven staat, maakt daarmee duidelijk geen enkele twijfel te hebben over de resultaten van zijn handelshuis: die blijven onverminderd goed. Hij gebruikt duidelijke taal: “Onze enige beschermingsconstructie zal voortaan onze goede prestatie zijn.” Hij belooft daarmee de winst per aandeel dusdanig op peil te houden dat beleggers hun aandelen graag vasthouden en er gewoon te weinig verhandelbare aandelen zullen zijn om een vijandige overname te realiseren.

Veel opener

Directeur Peter Paul de Vries van de Vereniging van Effectenbezitters (VEB), die de belangen van aandeelhouders verdedigt, juicht het besluit van Hagemeyer om geen nieuwe beschermingsconstructies in het leven te roepen toe. Overigens, merkt hij op, heeft het bedrijf nog wel preferente aandelen die gekoppeld zijn aan 20 procent stemrecht en in handen zijn van een stichting. “Het is dus ook weer niet zo dat Hagemeyer geheel onbeschermd rondloopt”, zegt De Vries. “Maar het wegvallen van de grootaandeelhouder maakt het concern wel veel opener, daarin heeft Land gelijk. De zeggenschap van aandeelhouders, bijvoorbeeld bij de benoeming van bestuurders, is veel groter geworden.”

Zo worden alle partijen beter van de aandelenverkoop. First Pacific is door de Aziatische crisis in grote problemen geraakt en mag een mooie deal, ruim drie miljard gulden,verwachten door de aandelenverkoop. De beurskoers van First Pacific in Hongkong is zo sterk gedaald dat het belang in Hagemeyer al meer waard is dan heel First Pacific zelf.

Van zijn kant wint Hagemeyer aan daadkracht bij overnames. Het bedrijf zal tegenvallende cijfers in Azië, waar bijna een kwart van de omzet vandaan komt, geheel kunnen compenseren door goede cijfers in Europa en de VS, stelt Land. “Er komt van ons zeker geen winstbijstelling naar beneden.” Hij houdt vast aan zijn voorspelde winstgroei van 15 procent over 1997 en voorziet voor dit jaar een vergelijkbare toename.

Bang dat de crisis in Azië meer gevolgen zal hebben dan nu nog zijn te overzien, is hij niet. Hagemeyer is in zowel Amerika, Azië als Europa actief en in vele bedrijfstakken. De spreiding is zodanig dat verlies bij de ene dochter gedekt wordt door winst elders. “In de twaalf jaar dat ik hier zit heb ik nog nooit een uitspraak niet waargemaakt”, zegt Land vol zelfvertrouwen. “In die tijd hebben we ook verschillende crises gehad, bijvoorbeeld een krach in 1987, en nog een kleintje in 1989, we hebben een dollar gehad die nog maar 1,50 gulden waard was, een pond van 2,49 gulden, recessie in 1991, 1992 en 1993. En wij hebben toch ieder jaar onze doelstelling bereikt. Dat gaat ook voor dit jaar op.”

Een analist bij Van Lanschot Bankiers geeft hem gelijk. De laatste winnende partij bij de aandelenverkoop is, in zijn ogen, de belegger. De analist verwacht dat het handelshuis het dit jaar beter zal doen dan het gemiddelde beursfonds. Maar door 'Azië' is de koers sinds juli van 122 naar 79 gulden gekelderd. Vreemd, voor wie op de woorden van Land vertrouwt. De analist doet dat. “Absoluut ondergewaardeerd” oordeelt hij over het aandeel Hagemeyer. “Kopen, ja, dat is ons advies.”