ELEKTRONICAGIGANT

In de strijd van megafusies, recordwinsten en topsalarissen moet je ook als kleine ondernemer iets méér bieden dan alleen een handeltje. Zo ook Kees, die bij mij om de hoek een oude garage heeft waarin hij buurtbewoners probeert warm te maken voor vijfdehands koelkasten en een-klein-defect-hebbende cassetterecorders.

Niet bekend

Hoewel iedereen in de buurt vrolijk om deze uitvergroting deed, leek er nieuw leven in Kees geblazen. Hij kocht een minder oude en snellere Mercedes. Want het werd ineens buitengewoon druk. Een hele nieuwe generatie buurtbewoners, met veel studenten en beginnende gezinnetjes, trok naar de elektronicagigant. In het buurtcafé was Kees de getapte jongen.

Tot hij tekenen van vermoeidheid begon te vertonen. “Het is toch wel een hoop extra werk”, bromde hij achter z'n pils. Nog één keer kende Kees een opmerkelijke opleving. Dat was begin deze maand, toen bekend werd dat Albert Heijn gaat bijhouden wat de klanten allemaal kopen. Kees reageerde direct: toen ik met de krant nog in de hand bij hem aanklopte voor een videoband, noteerde hij dit tot en met het merk en het aantal minuten in zijn 'bonusklapper'. “En vorige week kocht je een snaartje, toch?”

Kees werd helemaal een jachtige notulist die niet meer in het buurtcafé verscheen. Deze week bleef zijn zaak dicht. Een buurman belde de voice-mail, waarop een vreemde stem sprak: “De electronicagigant is tot nader orde gesloten.” Gisteren bleek iemand - de compagnon? - een bordje op de deur geplakt te hebben: Gesloten. Wegens omstandigheden (Auto-ongeluk). Fataal, zoals later bleek. De electronicagigantenwereld zal nooit meer zo worden als-ie geweest is.