ORIENT HOUSE

Israël was gisteren in de ban van het bezoek van buurman Hoessein. Vandaar dat het debat in Den Haag ze moet zijn ontgaan.

Het is de vraag of er zelfs maar één doodgewone Israëliër te vinden is die wist dat er in Nederland zo'n heftige discussie was losgebarsten over het voorgenomen bezoek van Van Mierlo aan Oost-Jeruzalem. Maar als ie ervan gehoord had, zou hij vast een beetje meewarig, of misschien zelfs vertederd hebben moeten glimlachen: 'Die Hollanders toch, wat een goede brave mensen, maken ze zich nu weer druk om ons!' Een enkeling zou zich zelfs wellicht verwonderd hebben afgevraagd waarom ze zich daar in Den Haag zo laten beïnvloeden door de woorden van Peres. In Israël laten ze zich daar nooit door imponeren.

Hoe moet dat trouwens zijn gegaan, met die uithaal van Peres? Ik was er niet bij, maar kan het me vrij makkelijk voorstellen. Om de zoveel tijd houdt de buitenlandse persvereniging een bijeenkomst met een voornaam persoon. Tijdens de koffie met cake of lunch in een duur hotel steekt die dan een verhaaltje af, waarna een vragenuurtje volgt. Ditmaal was Peres bereid gevonden. Een hele eer, en waarschijnlijk was de opkomst dan ook groot. Peres stak een verhaaltje af en daarna volgden de vragen, zoals altijd. En ja hoor, een Nederlandse journalist - de Nederlandse journalisten zijn fiks vertegenwoordigd in Israël - stak zijn vinger op: “Meneer Peres, hoe vindt u het nou dat meneer Van Mierlo naar het Orient House gaat?” Over Pavlov-reacties gesproken, meneer Weisglas! Hap, zei Peres en daar ging ie, de hele bekende riedel. Peres kon tenslotte ook niet weten dat ze hem in Nederland zo serieus zouden nemen. Trouwens, heren en dames politici in Den Haag, u moet toch bekend zijn met de fijnzinnigheden van de politieke formules. Peres was weliswaar ferm - voor binnenlandse doeleinden - in zijn afkeur van dergelijke uitstapjes. Maar hij paste ervoor zijn aanval specifiek op Nederland te richten. Haast meteen ging hij ertoe over te praten over ministers die in het Orient House op bezoek gaan. En wat hem betreft was daarmee de kous af. De premier had zijn plicht gedaan, hij had gewaarschuwd en nu kon Van Mierlo rustig gaan. Net zo goed als in het niet zo verre verleden Simone Veil na een kusje van Peres richting Orient House was vertrokken. Even goede vrienden. Tot ze in Den Haag van een mug een olifant maakten en van Jeruzalem een porseleinkast.