Kort, maar onvergetelijk

Prachtig, zoals bijvoorbeeld de goudkleurige avondjapon van first lady Hillary Clinton, een creatie van de Amerikaanse modeontwerper Oscar de la Renta, waarin zij naast haar in smoking gestoken echtgenoot op de veertien verschillende bals die in Washington plaatsvonden haar opwachting maakte.

Doordat ze achterliepen op het tijdschema konden ze overal maar kort blijven. Maar telkens weer dansten Bill en Hillary tenminste één nummer lang, en dat was meer dan eens het zoet-langzame 'Unforgettable'. Ook first teenager Chelsea, hun in het lichtblauw geklede 16-jarige dochter, danste met de president. En overal werd Clinton niet moe de enthousiaste menigtes die wilden weten hoe het voelde om opnieuw als president beëdigd te zijn, te vertellen dat “het de tweede keer beter was.” Hij kreeg er keer op keer de lachers mee op zijn hand. Wat hij niet deed, ondanks veelvuldig aandringen van omstanders, was met de bands meespelen op saxofoon.

Ook de Gores lieten zich niet onbetuigd. Al en Tipper (zij in hemelsblauwe japon) dansten de 'Tennessee Waltz', en later op de avondschroomde de vice-president zelfs niet de gasten voor te gaan in een uitbundig vraag-en-antwoord spreekkoor.

De twee echtparen hadden hun balroutes zo efficiënt uitgestippeld, dat ze elkaar tijdens die lange nacht slechts eenmaal tegenkwamen - waarop Clinton tegen Gore grapte dat hij op de vice-president leek. Overigens slaagde niet iedereen er in een glimp van de Clintons op te vangen. Maar men leek daar niet zwaar aan te tillen. Belangrijk was vooral erbij te zijn. Alleen vonden sommige gasten dat ze voor hun dure toegangskaartje wel iets te eten hadden mogen krijgen: “Al waren het maar een paar bleekselderijstengels.”