Georgette Hagedoorn 1910-1995

DEN HAAG - In 1985 speelde de deze week overleden Georgette Hagedoorn 'Madame Arthur' in de gelijknamige musical van Jos Brink.

Op dat moment stond zij reeds zestig jaar op de planken. Tijdens 'Madame Arthur' moet zij zich de lengte van haar carrière veelvuldig hebben gerealiseerd. Het personage 'Madame Arthur' had Brink immers ontleend aan een lied van de Franse chansonnière Yvette Guilbert, uit het begin van deze eeuw. Georgette Hagedoorn, wier moeder een Française was, was met dit lied opgegroeid. En toen zij in de jaren veertig en vijftig veelvuldig optrad met chansonprogramma's, zou juist dat jeugdlied een van haar grootste succesnummers worden.

Of het haar, inmiddels 75 jaar oud, nu nog niet genoeg was, werd haar wel eens in interviews ten tijde van die musical gevraagd. “Er is toch niets mooiers dan je publiek kunnen laten huilen en lachen”, antwoordde zij dan. Dat zij hierna nog amper optrad, lag ook niet aan haar. Men vroeg haar niet meer en dat vond ze erg: “Ik mag niet langer toneelspelen, omdat dat niet meer hóórt op mijn leeftijd. Daar zou ik me naar moeten schikken, zegt men, maar dat weiger ik beslist.”

Georgette Hagedoorn, in 1910 in Haarlem geboren, was pas 15 jaar oud toen zij naar de toneelschool ging. Tegen de wil van haar ouders overigens. “Mijn dochter wordt een hoer”, huilde haar moeder. Vanaf 1928 speelde zij bij verschillende gezelschappen. In 1937 volgde zij echtgenoot Ben Royaards naar Antwerpen, waar hij was aangenomen als acteur-regisseur. In die jaren speelde zij zelf weinig toneel. Zij legde zich toe op het optreden met chansonprogramma's.

Na de oorlog gingen zij met hun twee kinderen in Den Haag wonen, waar Royaards schouwburgdirecteur werd. Zij ontmoette er opnieuw de dichter Martinus Nijhoff. In 1928 had hij Shakespeares 'De storm' vertaald. Het was de eerste rol waarmee Hagedoorn furore maakte. Zij was toen pas 18 jaar en zij kregen een verhouding. Die liep stuk door de complexiteit ervan: Hagedoorn was jong; Nijhoff al getrouwd en had een kind. Nu besloten beiden te gaan scheiden, gingen samenwonen en trouwden in 1952. Zeven maanden later kreeg Nijhoff een hartaanval en stierf.

Jaren van verdriet volgden, waarin Hagedoorn alleen televisierollen speelde en koos voor afzondering. In de jaren zestig en zeventig ging zij bij de Haagse Comedie werken en ook weer optreden met eigen chansonprogramma's. In 1977 kreeg ze de kans haar zang- en acteertalent te combineren in de Annie Schmidt-musical 'Foxtrot'. Jos Brink schreef vervolgens rollen op haar lijf voor zijn musicals 'Evenaar', uit 1983, en 'Madame Arthur'. Daarna werd het stil, want niemand vroeg haar meer. Ze kon er moeilijk aan wennen. Een paar jaar geleden zei iemand geschrokken: 'Mevrouw Hagedoorn, ik dacht dat u allang dood was.' Zij antwoordde: “Ik werk dan wel niet meer, maar vindt u het goed dat ik met doodgaan nog even wacht.”