Huwelijk

De oecumenische gedachte heeft de afgelopen jaren voldoende wortel geschoten om vanaf deze plaats het bruidspaar prins Maurits en prinses Marilène onbekommerd het allerbeste toe te wensen. Pakweg zo'n dertig jaar geleden zou je in zo'n geval zowel katholieken als protestanten het een en ander uit te leggen hebben gehad. Want ja, twee geloven op één kussen...

Toch blijkt ook nu nog een gemengd huwelijk niet zonder problemen te zijn. Dit keer vloeien die voort uit de wens van het bruidspaar het kerkelijk huwelijk met een eucharistieviering af te ronden. Zo'n wens verdient respect, maar toch kun je je afvragen of het bruidspaar de consequenties heeft overzien.

Eén zo'n consequentie vloeit voort uit het standpunt van de katholieke kerk dat prins Maurits als bruidegom wèl (ook als protestant) aan de eucharistie mag deelnemen, maar de overige niet-katholieke aanwezigen niet. Verwacht mag worden dat de overwegend protestantse schoonfamilie van de bruid zich aan deze regel zal houden. Dat levert dan tv-beelden op waarin één lid van de koninklijke familie deelneemt aan een sacrament en anderen buitengesloten zijn.

Fundamentalisten zullen in deze 'uitsluiting' hun gelijk bevestigd zien dat Rome geen oecumenische fratsen duldt. Reden voor de SGP om zich tegen dit huwelijk te keren. Een protestant moet niet naar het pijpen van Rome willen dansen.

Het is echter overdreven het zo zwart-wit te stellen. De katholieke kerk staat wel degelijk open voor een gemengd huwelijk. Zij stelt alleen regels aan de eucharistieviering, maar die is voor de inzegening van een huwelijk niet noodzakelijk. Anders gezegd, als dit huwelijk al een bijsmaak oproept dan moeten we daarvoor bij het bruidspaar zijn. En als zij er niet moeilijk over doen, wie zijn wij dan om dat wel te doen?