Ouders getuige X1 vallen dochter af

Van onze correspondent BRUSSEL - Hoeveel bizarder kan de affaire rond 'getuige X1' nog worden, de vrouw uit Gent die beweert in de jaren tachtig deel te hebben uitgemaakt van een pedofilie-netwerk rond Dutroux en zijn kompaan Nihoul?

In de felle discussie die al dagenlang in de Belgische media wordt gevoerd over de vraag hoe waar ze kunnen zijn, die onnavolgbare verhalen van X, pakte de Vlaamse krant Het Volk gisteren uit met een nieuwe invalshoek. Het liet de ouders van X1, oftewel Gini, aan het woord. Die zijn, aldus het dagblad, ten einde raad. Want er klopt niets van, zeggen ze, wat hun dochter over haar verleden vertelt. Het ouderlijk huis een bordeel waar zich orgieën afspeelden waaraan de hele familie meedeed? “Onze dochter moet ziek zijn. Er is geen andere uitleg voor”.

Verbijsterd zijn ze, Gustave en Louise, over wat er de voorbije dagen allemaal in de publiciteit is gekomen. Dat hun dochter zich in september 1996 bij het parket van Neufchateau heeft gemeld, toen dat in de marge van de zaak-Dutroux het onderzoek heropende naar een aantal moordzaken uit de jaren tachtig die nog altijd niet waren opgelost, hebben ze nooit geweten. Terwijl ze toch regelmatig en goed contact met hun dochter hebben.

Gustave, aldus Het Volk, heeft zijn dochter opgezocht nadat er in De Morgen, dat met zijn serie over de 'geheime dossiers van Neufchateau' voor enorme opschudding heeft gezorgd, een groot interview met haar had gestaan. “Trek het u niet aan pa”, zou ze hebben geantwoord, “het is allemaal gazettepraat.”

Opmerkelijk is het verhaal in Het Volk zeker. Want de twijfels over de verhalen van X1, waarin het gaat over snuff-movies, babymoorden en zelfs jachtpartijen waarbij naakte kinderen door volwassen mannen worden achtervolgd, moge groot zijn, er zijn de afgelopen weken geen vraagtekens gezet bij haar beweringen dat ze eerder, in haar kindertijd, seksueel misbruikt is. Sterker nog: degenen die haar verhalen als pertinente onzin afdeden, vonden juist in haar afzichtelijke jeugd de verklaring waarom ze die verhalen toch, en met zo veel stelligheid, vertelde.

Ook dat staat nu ter discussie.

Of heeft Het Volk zich misschien wat al te kritiekloos voor het karretje van de ouders laten spannen, van wie -indien wel schuldig - nauwelijks te verwachten is dat ze dat grif zullen bekennen? Het commentaar in de krant stelt niet echt gerust. “Correcte informatie vormt onze enige drijfveer”, luidt de kop boven het hoofdartikel, waarin flink uitgehaald wordt naar De Morgen die haar informatie niet zou hebben gecheckt. In dit geval blijkt de lezer echter te mogen uitmaken wat waar is van de beweringen van de ouders van X1 en wat niet. “Het blijft hun verhaal tegen haar verhaal”, schrijft de commentator, “het is aan anderen te beoordelen wat waarheid is, wat fantasie, wat leugen.”