,,Twintig verslaafden in een gebruikersruimte zo groot als mijn wc'', zegt een emotionele Willem Schild, jonge agent op de Amsterdamse Burgwallenbuurt, beter bekend als 'de Wallen'. ,,Het is mensonterend.''
Schild kwam met een aantal bezorgde collega's gisteren naar de informatie-avond voor bewoners en gebruikers van de Wallen. Ook Schelto Patijn maakte zijn opwachting. De burgemeester heeft zich het lot van de buurtbewoners persoonlijk aangetrokken, zo lijkt het. Alles wil hij hen beloven tijdens een druk bezochte buurtvergadering in de Nieuwe Kerk in Amsterdam: meer blauw, meer gratis heroïneverstrekking, crisisopvang voor verslaafden en zelfs cameratoezicht. ,,Nog een paar maanden en ze staan er.'' Patijn heeft zich deze zomer door de politie in het buurtje laten rondrijden en concludeerde dat 'het behoorlijk mis is'. In september ontvingen alle bewoners al een brief van de burgemeester met tips (geef ze geen eten, verkoop geen zilverpapier). Later distantieerde hij zich van het door een ambtenaar opgestelde pamflet.
Patijn: ,,Doordat junks op andere plekken verjaagd zijn, is de druk op de Wallen toegenomen.'' En dat terwijl de gemeente de van oudsher door overlast geplaagde buurt, waar ook de hoeren achter de ramen zitten, juist aan het opknappen is. Huizen van criminelen zijn door de gemeente aangekocht en verbouwd, nieuwe bewoners en trendy restaurants vestigen zich.
Hoewel sommigen net als Schild oog hebben voor het lot van de verslaafden (,,Waarom moeten ze zes maanden wachten voor ze in de hulpverlening terecht kunnen?''), willen de meesten gewoon af van de overlast. Een buurtbewoner: ,,Mijn buurtje is een afvalputje''. Een ander: ,,Het zijn er geen zeventig, tachtig, zoals je wel eens in de krant leest. Het zijn er honderden met een complete infrastructuur van dealers en runners en hoe het ook mag heten.''
Van de extra politie-inzet die er sinds september in de buurt is, merken de bewoners soms wel iets. Maar het blijft onrustig. Een student medicijnen uit de Sint Janssteeg, vlakbij de Warmoesstraat: ,,Die junks zijn ziek, maar gaan jullie ook wat doen aan de dealers? Ik moet elke dag tegen dezelfde dealer zeggen dat ik nee, geen heroine wil maar dat ik er woon.'' De ook aanwezige commissaris van politie Ad Smit ziet enige verlichting in het feit dat justitie steeds zwaardere straffen uitdeelt. ,,Niet meer 180 uur dienstverlening, maar negen maanden de cel in. Het helpt niet, maar we zijn ze in elk geval even kwijt.''
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.