DUITSLAD

Om de verdachte 'dominee K.G. uit Beienrode' te noemen, zou struisvogelpolitiek zijn. Zoveel dominees telt het Duitse dorpje van krap zeshonderd zielen nou ook weer niet, de man zou makkelijk te traceren zijn. Hij heet in de pers dan ook voluit Klaus Geyer. Sterker: vrijwel alle kranten hebben een zeer herkenbare foto van hem geplaatst, waarop hij met zijn nog vriendelijk lachende vrouw Veronika staat. De Duitse tv-stations brachten hem gisteren met gezicht en al in beeld, op het moment dat hij plaats nam in het verdachtenbankje van een rechtszaal in Braunschweig.

'Een uniek proces', heet het op voorhand. Niet eerder heeft in Duitsland een dominee terecht moeten staan wegens moord dan wel doodslag op zijn echtgenote. De kaarten voor de publieke tribune waren binnen de kortste keren uitverkocht, journalisten vochten om een plekje aan de perstafel. Sensatie in Braunschweig.

Op de avond van vrijdag 25 juli 1997 geeft de 56-jarige Geyer zijn drie jaar jongere vrouw als vermist op. Verdacht snel, vindt de politie. Die dag is het stel nog samen gezien. Er zijn meer ongerijmdheden. De dominee zegt nog geen 24 uur later een vakantiereis naar de Verenigde Staten, die die maandag zou beginnen, zonder opgaaf van redenen af. Die dag hangt Geyer overal in de omgeving affiches op: 'Vermist'. In een fax aan de Braunschweiger Zeitung schrijft hij op die zelfde zaterdag dat hij 'een misdaad' zeker niet uitsluit. Tegen een plaatselijk radiostation zegt hij, vlak nadat de auto van zijn vrouw is gevonden, met 'het ergste' rekening te houden.

Drie dagen nadat Veronika als vermist is opgegeven, vindt een jager haar lichaam in een bos, vlak buiten Braunschweig. Haar schedel is ingeslagen. De politie deelt Klaus het droeve nieuws mee. De dominee, nog geen verdachte, vergaloppeert zich en legt tegenstrijdige verklaringen af. Bovendien ontdekt de recherche op zijn schoenen grond die afkomstig is van de plek waar zijn dode vrouw is gevonden. Op 30 juli wordt hij gearresteerd, verdacht van moord op zijn vrouw.

Vanuit de gevangenis schrijft de geestelijke twee brieven aan vrienden en de gemeenteleden. 'Ik ben onschuldig', is de boodschap. Tot op de dag van vandaag ontkent hij met alle kracht. Op de eerste dag van het proces, dat waarschijnlijk tien dagen gaat duren, zegt hij dat hij nooit op de 'plaats delict' geweest is.

De kerkgemeente in Beienrode is verbijsterd over het nieuws van de moord op Veronika Geyer-Iwand. Het gezin-Geyer (drie zonen en een geadopteerde dochter) woont er al 22 jaar. De dominee is geliefd. Een linkse theoloog en vredesactivist bovendien, bekend tot ver buiten zijn dorp. Zijn vrouw was al even gezien. Veronika was burgemeester van Beienrode. Samen met Klaus dreef zij een pension voor weduwes van dominees. Het huis groeide uit tot een centrum voor progressieve christenen, niet alleen uit West-, maar ook uit het vlakbijgelegen Oost-Duitsland. Het echtpaar hielp iedereen: asielzoekers, alcoholici, mishandelde vrouwen, daklozen.

Volgens het openbaar ministerie vormen 'zware huwelijksproblemen' de achtergrond van het drama. Na de moord speculeren Duitse boulevardkranten volop over het privé-leven van de dominee. De man zou er diverse buitenechtelijke relaties op na hebben gehouden. Bild am Sonntag laat elke terughoudendheid varen. Het blad schrijft dat Klaus Geyer, 'vermoedelijk kort na de moord', in de slaapkamer van de pastorie seks heeft gehad met één van zijn geliefden.

Waar de pers het oordeel over de man al heeft geveld, zijn er ook nog mensen die het voor hem opnemen - en niet de minsten. De befaamde theologe Dorothee Sölle, die de familie Geyer goed kent, schampert in een interview met het linkse dagblad Tageszeitung: “Komkommertijd, seks en de kerk, wat kan een journalist nog meer wensen?”

Beienrode is verdeeld over de schuldvraag. Nogal wat mensen staan onvoorwaardelijk achter de dominee. Zo'n goede man, die kan zoiets niet hebben gedaan. Net als de advocaat van Geyer wijzen ze erop dat de bewijsvoering flinterdun is. Er kan niet anders dan vrijspraak volgen.

De Evangelische kerk is behoorlijk verlegen met de zaak. Ze hamert er op dat volgens Duits recht iemand onschuldig is totdat het tegendeel is bewezen en een onafhankelijke rechter het vonnis heeft uitgesproken. En, zo zegt de kerk, voor de rechtbank van Braunschweig staat geen beroepsgroep terecht, maar een man.

Gezien de massale publiciteit zien de Duitse media dat toch wat anders.