KOFFIE

Overture, soloconcert, pauze, symfonie: het doorsnee-concert. Het 'onmisbare' onderdeel van die avond is Het Heilige moment: koffie. In de praktijk heb ik meegemaakt dat zelfs de uitvoering van een Requiem werd onderbroken voor de pauze, voor de koffie. Over heilig gesproken! Pauze, het moment ook voor de 'nabeschouwing' over de kwaliteiten van de solist.

Steeds maar weer hoor je: “Mooi hè?” Het is altijd 'mooi', nooit 'afschuwelijk', nooit 'hemels'. De laatste jaren móet het onderdeel Horeca binnen de concertzalen en theaters wel floreren. Immers, het publiek komt vanwege het parkeerprobleem steeds vroeger en de vraag bij binnenkomst: “Wil jij een kopje koffie” wordt vrijwel altijd bevestigend beantwoord.

De beroeps-toehoorder kan het heel goed zonder pauze stellen. Sterker nog, het is voor hem verloren tijd. Zijn taak is verslag te doen over ouverture, soloconcert en symfonie, niet over de pauze. Wachten dus tot dat iedereen is voorzien van koffie (de laatste tijd is het ijsje weer in) en dat eindelijk de bel weer gaat. Het loopt toch op al die pauzes. Met zo'n honderd concerten per jaar kom je toch al gauw op 2500 minuten pauze en dat maakt in veertig jaar 1640 uren. Twee volle maanden, dag en nacht, wachten tot de koffie op is.

Koffie

Daar sta je dan, te wachten op de bel. Je denkt: “Ondertussen kan het nu toch wel, Dit geleuter duurt al langer dan het concert En helaas, die solist was werkelijk snert.”

“Heeft U thee? Nee, geeft toch maar ijs. Zeg, die sopraan hield werkelijk mooi de wijs En zo zuiver, ik was werkelijk diep ontroerd.” Maar ik schrijf: “De sopraan, die zong beroerd.”

Nog steeds pauze, ik sta te stikken in de rook En door al dat koffie-gedoe te vervelen ook. “Zeg, Marie, ik ga even nog naar het toilet, De bel is nog niet gegaan, het kan nog net.”

Ja waarachtig, daar wordt nu toch gebeld, Maar er is niemand die naar binnen snelt. “Wij zijn een avondje uit. En de recensent? Het publiek heeft niets te maken met die vent.

Het is nu over elven en 'k schrijf m'n verhaal Dat moet in vakkundige maar ook leesbare taal. Je overweegt je woorden over dit en over dat Dan vraagt je vrouw: “Wil je nog koffie, schat?”