*

 
dossier

Archief

OR-voorzitter: Fokker failliet? Ik zou kapot zijn, echt waar

ANNIEK VAN DEN BRAND − 17/01/96, 00:00

OUDE MEER - De spandoeken aan de poort van de grootste Fokker-vestiging Schiphol trekken nauwelijks aandacht. 'Overheid en Daimler kies voor Fokker' staat er op te lezen. En: 'Zonder Fokker zijn Nederland en Daimler vleugellam'. “We kunnen de onderhandelingen op geen enkele manier beïnvloeden. Zo'n spandoek ophangen geeft in ieder geval een bééje het idee dat je iets doet.”

Het zijn zware dagen voor Johan de Weerdt (CNV), voorzitter van de ondernemingsraad van de Fokker-vestiging Schiphol en lid van de centrale ondernemingsraad. Maar niet voor hem alleen, haast hij zich te zeggen. Voor het hele Fokker-personeel en hun naasten is de spanning om te snijden. De onderhandelingen over een levensreddende financiële injectie voor de noodlijdende vliegtuigbouwer duren nu al sinds september vorig jaar. De twee grootaandeelhouders - de Nederlandse overheid en het Duitse industriële conglomeraat Daimler Benz/Dasa - zijn er blijkbaar nog steeds niet uit, al komt de ontknoping onherroepelijk dichterbij.

Niemand van het zwaar verliesgevende vliegtuigconcern is direct betrokken bij de onderhandelingen. Al het nieuws over de stand van zaken komt uit de tweede hand, of van nog verder weg. Kranten, televisie, Teletekst: De Weerdt houdt ze nauwlettend in de gaten. En zijn telefoon bewaakt hij als een schat. “Van Schaik (de topman van Fokker) zal de centrale ondernemingsraad bij elkaar roepen, zo gauw hij iets weet. En mijn eigen vakbondsbestuurders bellen me ook, als ze over nieuwe informatie beschikken.”

Het tocht een beetje in het wachthok van de bewakers bij de poort van de grootste Fokker-vestiging, waar na alle reorganisaties nog tussen de 3500 en 4000 mensen werken. Toch voert de OR-voorzitter daar zijn gesprekken met de pers. Vertegenwoordigers van de media die hij mee naar zijn eigen kantoor neemt, moet hij op hoogspanningsdagen zoals deze van te voren aanmelden bij de afdeling perszaken. En vanaf dat moment mag die afdeling zich ook met het gesprek bemoeien. Daar heeft De Weerdt geen behoefte aan. “Wij hebben en kennen onze eigen verantwoordelijkheid.”

Het is dinsdagmiddag, even na tweeen. “Een vreemd idee”, zegt De Weerdt, terwijl hij op zijn horloge kijkt. “Hoogstwaarschijnlijk worden op dit moment in München knopen doorgehakt die voor mij en mijn collega's grote gevolgen hebben.” Zoals gewoonlijk vergadert de raad van bestuur van Daimler Benz op dinsdagmiddag. Niks aan de hand dus. Maar nu bekend is geworden dat aanstaande maandag, buiten de agenda om, de raad van commissarissen van het concern bij elkaar komt, wijst alles erop dat er gisteren in het diepste geheim inderdaad spijkers met koppen zijn geslagen. Maar naar later op de dag bekend werd gemaakt, liet de raad van bestuur na enige beslissing over Fokker te nemen.

De Weerdt begrijpt wel dat de onderhandelingen zo lang duren en met zoveel geheimzinnigheid omgeven zijn. Toch vindt zelfs de gematigde OR-voorzitter dat er nu snel een eind aan de tergende onzekerheid moet komen. “Mensen raken verzenuwd. Jonge, goede collega's nemen massaal de benen naar andere bedrijven. En opdrachtgevers willen onderhand ook wel eens weten waar ze aan toe zijn.”

Al 27 jaar werkt De Weerdt voor Fokker. Hij vertelt trots en met een lach op zijn gezicht dat hij verknocht is aan zijn bedrijf. “Ik kwam hier toen ik 24 was, via een familielid. Eigenlijk was ik boer.” Via een avondstudie MTS en HTS werkte hij zich op van samensteller lijmdelen naar ontwerpconstructeur. Sinds acht jaar is hij full-time OR-voorzitter. “Ik heb nog elf jaar voor de boeg. En ondanks de tropenjaren die ik hier heb beleefd, wil ik nergens anders werken.”

Maar dan moet er nog wel een Fokker zijn. De Weerdt lijkt de optie van een failliet Fokker nog nooit serieus overwogen te hebben. “Mijn verstand zegt dat dat niet kan.” Hij geeft toe dat zijn gevoel iets anders vertelt. “Maar dat heb ik even buitenspel gezet.” Met een hand voor de getuite lippen en de ogen half dicht, proeft hij die onvoorstelbare gedachte. Als hij opkijkt, moet hij iets wegslikken. “Ik zou kapot zijn. Echt waar.”

mailIcon print |