De toekomst van de paus: onfeilbaar sterven in het harnas

De paus is 'gedoemd zijn functie strompelend en mompelend uit te oefenen en in het harnas te sterven', schreef columnist Willem Breedveld.

Willem Breedveld spreekt van 'al die gewichtigdoenerij over de onfeilbaarheid van de paus'. Vanuit mijn calvinistische jeugd heb ik, eenmaal als volwassene katholiek geworden, dit uiteraard eerst goed besproken, voor ik katholiek kon worden. Later, tijdens mijn studie theologie, heb ik dat nog eens, zoals het een goed calviniste -ex of niet- betaamt, dunnetjes overgedaan. De Paus (ik schrijf dit woord toch liever met een hoofdletter, uit respect) is onfeilbaar; de Paus kan onfeilbare uitspraken doen, ex cathedra. De laatste keer dat een Paus zo'n onfeilbare uitspraak deed was in 1950: het dogma van Maria's ten hemelopneming met lichaam en ziel. Bij zo'n onfeilbare uitspraak leent de Paus als het ware zijn spraakvermogen om iets te bekrachtigen wat al waar is gebleken in deze kerk. Er zullen vast wel gelovigen zijn die het zekere voor het onzekere nemen en de onfeilbaarheid van de Paus toepassen op diens leven van alledag. Dát vind ik nu iets om medelijden met deze Paus te hebben!