Molukkers geven president Wahid voordeel van de twijfel

De praktische en psychologische timing had niet beter gekund. Op het moment dat op het Malieveld de RMS-strijdkreet 'Mena muria' weerklonk en de vlaggen omhoog gingen, sprak een vijfkoppige Molukse delegatie een half uur lang met de Indonesische president Wahid. De ontmoeting, geheel buiten het protocol om, was voor de Molukse gemeenschap in Nederland een historisch moment.

,,Nog nooit eerder opende de Indonesische regering haar deuren in Nederland voor ons. Dit is een heel belangrijk moment voor de Molukse gemeenschap'', zei een opgetogen voorzitter Ferry Rinsampessy van de jongerenorganisatie Pemuda RMS.

Met de onverwachte ontmoeting verdween gistermiddag ook het laatste restje agressie op de Molukse manifestatie. De enkeling die nog op een relletje uit was, besefte dat hij daarmee de Molukse zaak een slechte dienst zou bewijzen. De manifestatie, bezocht door zo'n 2 500 Molukkers verliep dan ook zonder wanklanken. Het Maleise woord 'damai', vrede, lag in bloemen op een hoek van het Malieveld. Een reclamevliegtuig vloog rondjes met de tekst 'Mensenrechten ook op de Molukken'. ,,Een waardig en karaktervol signaal van bezorgdheid en solidariteit'', vond RMS-kabinetslid Pieter Thenu van de in een week georganiseerde bijeenkomst.

Een oudere man stelde opgelucht vast dat ,,we ons nu van onze goede kant hebben laten zien''. Dertig jaar geleden schoten Molukse jongeren vlak voor het bezoek van de toenmalige president Suharto een Nederlandse politieman neer toen zij in Wassenaar de ambtswoning van de Indonesische ambassadeur wilden bezetten.

De huidige president Wahid geniet, alle ,,onrust, verdriet en pijn'' over de situatie op de Molukken ten spijt, vooralsnog het voordeel van de twijfel.

,,Ik hoop dat-ie het redt'', zegt Jan uit Twello. ,,Je moet hem de tijd gunnen om puin te ruimen en de corruptie uit te bannen. Wahid is op de goede weg.''

Dat gevoelen leeft tamelijk breed, maar ook voorwaardelijk. Als Wahid de komende maanden geen kans ziet het geweld op de Molukken te stoppen, verspeelt hij zijn krediet.

,,Er is een grens; het kan niet lang meer duren. Als de Indonesische regering niet bij machte is het geweld te stoppen, dan is de enige oplossing dat we onze onafhankelijkheid opeisen'', roept Christine Sohilait van het samenwerkingsverband Suara Rajat Maluku (Stem van het Molukse volk) vanaf het podium.

Het ideaal van een onafhankelijke republiek der vrije Zuid-Molukken (RMS) is door de bloedige onlusten op de achtergrond geraakt, maar zeker niet losgelaten, benadrukt de RMS-regering in ballingschap.

President Wahid moet van onafhankelijkheid niets weten, maakt hij 's ochtends tijdens op een persconferentie duidelijk. ,,De Nederlandse Molukkers zijn niet representatief. Zij moeten de beslissing van de bevolking op de Molukken respecteren, anders verliezen we de balans.''

De provincies kunnen wel meer zelfstandigheid krijgen, ,,federaliseren zonder dat het systeem een federatie heet''. Volgens Wahid spelen op de Molukken twee problemen: persoonlijke ambities en wrijvingen tussen kleine groepen van moslims en christenen. Nederland heeft als koloniale overheerser de macht bij de christenen gelaten. Nu gaandeweg islamieten meer functies krijgen, zet dat kwaad bloed bij de christenen, zegt de Indonesische president.