Het is een misverstand dat de armoede in Nederland sinds 1995 niet is afgenomen, vinden José Smits en Saskia Noorman-Den Uyl, kamerleden van de PvdA. Maar de PvdA'ers zijn wel degelijk ,,erg geschrokken'' van de cijfers van het Sociaal en Cultureel Planbureau waaruit blijkt dat er sindsdien 50000 meer kinderen van een laag inkomen leven.
Volgens Noorman ontstaat onterecht het beeld dat de armoede in Nederland niet is afgenomen. ,,De mensen met een uitkering kunnen nu veel beter van hun geld rondkomen. Het percentage dat zegt er niet van te kunnen leven is gedaald van 42 naar 29 procent. We hebben ook steeds extra geld gegeven aan alle lage inkomens. Hun koopkracht is dus wel verbeterd, maar volgens de statistieken blijven ze onder het kopje 'laag inkomen' vallen.''
Dat er meer mensen dan voorheen een laag inkomen hebben, ook WAO'ers en werkenden, vindt Noorman logisch. ,,De bevolking is gegroeid en het aantal laag betaalde banen toegenomen. Dat is wat we wilden. Het betekent dat ook mensen met een lage opleiding vanuit hun uitkering zijn gaan werken. Wel moet werk lonen. Dus hebben we via de heffingskorting en de huursubsidie voor koopkrachtverbetering gezorgd. Maar dat staat niet in de statistieken.''
De PvdA'ers erkennen dat specifieke groepen problemen houden. Zo leven steeds meer WAO'ers op het minimum. Smits wil dat ook voor hen een soort sluitende aanpak komt, waarbij elke WAO'er individueel wordt begeleid. Pas dan blijkt wie nog kan werken en welke WAO'er absoluut niet meer. Voor de WAO'ers op het minimum die niet meer kunnen werken, moet het inkomen omhoog. Maar Smits wil ook dat WAO'ers die wel kunnen werken worden gestimuleerd. Daarom moeten zij een bonus krijgen van 4000 gulden als ze werk vinden, net als in de bijstand. ,,Want iedereen weet dat de meeste WAO'ers best willen werken, maar door de uitvoeringsinstelling of het arbeidsbureau worden gedwarsboomd.''
Een tweede groep is volgens de PvdA'ers de gezinnen met meer dan vier kinderen. In Nederland zijn er 19000 gezinnen met meer dan vijf kinderen. Noorman en Smits komen zelf uit gezinnen met veel kinderen en weten daarom uit eigen ervaring hoe moeilijk het soms kan zijn om rond te komen. De problemen zijn toegenomen omdat de meeste subsidies geen rekening meer houden met grote gezinnen. Alleen voor huur, studiekosten en voor kinderopvang telt het aantal kinderen nog. ,,Maar ook de kinderbijslag is nog maar voor 30 tot 50 procent kostendekkend'', constateert Noorman. ,,Grote gezinnen hebben een inkomenstekort van een paar honderd gulden per maand. Als je van vierhonderd gulden negen personen moet onderhouden, dan redt je dat niet.'' De PvdA vindt dat ook deze kinderen een computer moeten kunnen gebruiken of sporten en wil daarom voor deze groep de inkomens verbeteren. Een extra kinderkorting voor grote gezinnen kan een substantieel deel van de kosten voor een kind vergoeden, vindt Noorman. Hoeveel precies, daar is ze nog niet uit.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.