'Alleen angst voor wat hém zou gebeuren'

Die morgen is Jan S. al om negen uur begonnen met drinken. Hij drinkt veel bier en kijkt veel naar porno, sinds zijn derde vrouw hem heeft verlaten, omdat hij haar had verkracht.

,,U zag vooral één film heel vaak. Als die film was afgelopen, spoelde hij automatisch terug en begon weer opnieuw te draaien'', stelt de rechter, mevrouw E. van der Herberg, vast.

Aan het eind van die middag ziet Jan S. de film voor de zoveelste keer. Buiten, bij de zandbak aan de Mozartplaats, spelen kinderen, onder wie Chanel, hij kende haar wel. ,,U zag Chanel en u dacht: 'hoe zou het zijn om seks te hebben met dat meisje' '', leest de rechter uit de verhoren voor.

Jan S., die aan 'verlatingsangst' lijdt, is door een wand van kogelvrij glas gescheiden van de moeder en familieleden van Chanel-Naomi, die zwarte t-shirts dragen, bedrukt met foto's van het meisje. S. beantwoordt de vragen van de rechter meestal met een mompelend 'kan kloppen' of 'dat weet ik niet meer'. Hij zal in huilen uitbarsten, aan het eind van het verhaal over de lijdensweg van Chanel-Naomi, die de rechter tot in detail met hem doorneemt.

Jan S. gaat naar buiten, naar Chanel. Hij vraagt of ze met zijn zoontje komt spelen en gaat, alleen, weer naar binnen. Even later stapt Chanel de keuken in. Ga maar op de bank in de kamer zitten, zegt hij. Daar draait nog steeds of alweer de pornofilm.

S. komt erbij en doet zijn broek uit. Hij beveelt het meisje zich ook uit te kleden. Ze vraagt of ze naar huis mag. Dat mag zo, zegt hij. Maar eerst moet ze hem pijpen -de rechter noemt alles, emotieloos, bij de naam. Dronken als hij is, realiseert S. zich dan dat hij zo opnieuw in de gevangenis kan komen. Hij neemt haar mee naar de vliering, plakt haar mond af, en bindt haar handen en benen vast.

Gebeurde dit wel puur uit angst, vraagt de rechter. ,,Want u hebt heel vaak tegen de politie gezegd: 'ik wilde nog meer seks met Chanel'. Omdat u nog niet bevredigd was.'' Dit ontkent S. nu ten stelligste. Maar het verslag van de verdere gebeurtenissen spreekt hij niet tegen: uren ijsbeert hij door het huis, drinkt nog meer bier, kijkt weer naar de film, probeert Chanel te verkrachten.

Om half tien die avond stopt hij Chanel in een gangkast omdat hij wil eten. Hij laat een maaltijd komen en gaat door met het misbruik, al ziet hij duidelijk de angst bij het kind. Later valt hij in slaap.

Als hij wakker wordt, raakt hij in paniek. Hij besluit Chanel te doden. Hij zet haar onder een koude douche. De eerste wurgpoging, met zijn handen, mislukt. Met een sjaal van zijn zoontje lukt het wel.

Hij wikkelt haar in een dekbedhoes, graaft een gat in de kruipruimte, legt het lijk erin, bedekt het met zand. Daarna begraaft hij ook haar kleren, omdat verbranden niet wil.

De twee vrouwelijke officieren van justitie hekelen later op de zitting de ,,puur egoïstische motieven'' van S. ,,Hij was alleen bang voor wat hém zou gebeuren.'' En: ,,Zijn eigen bevrediging was het enige dat telde.''