Hossam Hassan nog steeds snel

Hossam en Ibrahim Hassan zijn de beroemdste tweeling van het Afrikaanse voetbal. Uiterlijk zijn de Egyptische broers vrijwel niet van elkaar te onderscheiden. Ze vertonen nog meer gelijkenis dan Frank en Ronald de Boer. Met die twins uit Bracelona hebben de Hassans gemeen dat de één (Hossam) een aanvaller van allure is en de ander een prima verdediger.

Tijdens de strijd om de Afrika Cup in Ghana en Nigeria staan de Hassans dezer dagen weer in het middelpunt van de belangstelling. Zij zijn de twee enige voetballers van het Afrikaanse continent, die de grens van honderd interlands hebben gepasseerd. Hossam Hassan was gisteren voor de laatste wedstrijd in groep drie tegen Burkina Faso al toe aan interland 138. Ibrahim staat op 106 caps.

De Algerijn Rabah Madjer - de man die FC Porto in 1989 met zijn historische hakbal in de finale tegen Bayern München aan de Europa Cup voor landskampioenen hielp - heeft ook lang beweerd dat hij meer dan honderd interlands speelde, maar had ten onrechte een aantal oefenduels tegen clubteams had meegeteld.

Voetbalminnend Afrika wacht eigenlijk al jaren op de dag dat Hossam Hassan tot beste speler van het continent zal worden gekozen. Dat is, gek genoeg, nooit gebeurd. Zelfs in 1998 greep hij naast de hoofdprijs, terwijl het toen toch vooral zijn (zeven) doelpunten waren die Egypte voor het eerst sinds 1986 tot kampioen van Afrika kroonden. Met vier Afrikaanse kampioenschappen (1957, 1959, 1986, 1998) voert Egypte met het eveneens vier maal zegevierende Ghana de Afrikaanse erelijst aan. Toch is het maar één keer gebeurd dat een Egyptenaar tot Afrikaans voetballer van het jaar werd gekozen. Dat gebeurde Mahmoud Al Khatib, in 1983.

Al op 10 september 1985 maakte Hossam Hassan in Oslo tegen Noorwegen zijn debuut als international. Hij was toen net een maandje negentien. Vijftien jaar later staat hij er nog steeds als international en opvallend is dat hij als voetballer van 34 jaar razendsnel is gebleven.

Die snelheid lag Ronald Koeman tien jaar geleden tijdens de WK-eindronde in Italië zo zwaar op de maag, dat het Oranje in Palermo op een gelijkspel (1-1) tegen Egypte kwam te staan. Bij een counter spurtte Hossam Hassan weg. Koeman, ook toen al niet de snelste, werd volledig verrast en haalde de aanvaller neer. De tv-beelden wezen uit dat de overtreding buiten het strafschopgebied werd gemaakt, maar de Spaanse scheidsrechter Soriano Aladren legde de bal op de stip. Abdel Ghani benutte de penalty.

De Egyptische coach Mahmoud El Gohari, in eigen land 'de kleine professor' genoemd en in 1998 ook weer de bondscoach toen Egypte in Burkina Faso kampioen van Afrika werd, liet zijn ploeg jarenlang zwaar defensief voetbal spelen. Die stijl kenmerkt Egypte doorgaans ook in de Afrikaanse wedstrijden. Twee jaar geleden kreeg de winnende ploeg in zes wedstrijden maar één goal tegen en ook nu vormt de hechte verdediging weer het uitgangspunt voor Gohari's opvolger, de Franse coach Gérard Gili.

De zeer behoudende manier van voetballen, waarbij het oog altijd weer gericht is op een enkele sluipschutter-met-snelheid in de voorste linie, overtuigde Hossam Hassan er kort na het WK in Italië van dat hij ook bij een counter-ploeg in Europa zou kunnen slagen. ,,Ik heb kracht en door mijn combinatie van techniek en snelheid moet het ook buiten Egypte kunnen lukken.'' Hij ging met Ibrahim achtereenvolgens naar PAOK Saloniki en Neuchatel Xamax, maar een succes werd het niet voor de tweeling.

Hoewel zij fysiek sterke voetballers zijn, hadden zij het heel moeilijk met de hardheid in Griekenland en Zwitserland. Terwijl hun landgenoot Hanny Ramzi bij Werder Bremen en Kaiserslautern wel slaagde, keerden zij spoedig terug naar Egypte, waar Al Ahly de broers zonder problemen weer opnam.

Vooral Hossam Hassan geldt bij de Egyptische ploeg onveranderd als een vedette. Vorige week kwam hij met twee van drie goals tegen Zambia (2-0) en Senegal (1-0) op 58 treffers voor de nationale ploeg te staan. Gisteren maakte hij tegen Burkina Faso zijn 59ste uit een starfschop.

Egypte wist zich gisteren voor aanvang van het laatste groepsduel al verzekerd van een plaats in de kwartfinales. De titelverdediger begon ongeïnspireerd en kwam snel met 2-0 (1x Sanou/Willem II) achter. De Noord-Afrikanen herstelden zich goed en wonnen met 4-2.

In dezelfde groep speelden Zambia en Senegal 2-2, waardoor ook laatstgenoemde ploeg zich bij de laatste acht schaarde.