'Zowel bij oorlog als vrede mislukt de zionistische droom'

Veel crises in de bladen. Het Midden-Oosten vooral, maar ook, af en toe, de teloorgang van de Nieuwe Economie. En de Opec kampt met beide.

Waar gaat het heen met Israël?, vraagt bijvoorbeeld het Franse weekblad l'Expresse zich af. Zowel oorlog als vrede vormen een bedreiging voor de zionistische droom, het bestaan van een Hebreeuwse staat. De haast onvermijdelijke oorlog zal niet op het slagveld worden uitgevochten, maar als burgeroorlog tussen Israëlische kolonisten en Palestijnse jongeren, te vergelijken met de absurde religieuze strijd in Noord-Ierland.

Als door een wonder toch de vrede wordt getekend, zal dat, aldus l'Expresse, leiden tot de vorming van een gemeenschappelijke markt in de regio, van Egypte tot Libanon en van Jordanië tot Irak. In zo'n economische unie gaan op den duur de verschillende nationale identiteiten verloren (zie Europa, zegt het blad). De staat Israël zal daarin een demografische en culturele minderheid worden, overstemd door de vijanden van vandaag. Met een angstige blik kijkt de Israëlische elite naar wat de blanken in Zuid-Afrika is overkomen.

De Amerikaanse bladen Time en Newsweek speculeren over de gevolgen voor de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten. Het geweld in het Midden-Oosten kan de kansen van GeorgeW.Bush beschadigen, schrijft Time. Bush, die in zijn hele leven maar drie keer een overzees uitstapje heeft gemaakt, staat niet bepaald bekend om een gedegen kennis van internationale kwesties.

Op het eerste gezicht zijn de gewelddadige ontwikkelingen inderdaad gunstig voor Gore, denkt ook Newsweek. Kiezers willen een president die geen bijscholing nodig heeft. Gore zou vandaag al aan de onderhandelingstafel in Egypte kunnen aanschuiven, Bush niet. Die zal te veel op zijn medewerkers steunen, betweter Gore te weinig. Maar wat is eigenlijk erger?, vraagt het blad zich af. Geen antwoord, natuurlijk, van het Amerikaanse blad.

Der Spiegel kiest voor een heel ander omslagverhaal. De balans van het internettijdperk, tien jaar na de start van de boom op de beurzen en de online-euforie is ontnuchterend: roem en rijkdom voor weinigen, teleurstelling en financiële ondergang voor velen. Vooral late instappers in de Nieuwe Economie, vaak de kleine beleggers, komen bedrogen uit. Handige ondernemers, zoals Jim Clark, grondlegger van Netscape en Silicon Graphics, verdienen in samenwerking met de banken miljarden over de ruggen van aandeelhouders, aldus Der Spiegel.

Na het instorten van de beurskoersen van talloze dotcom-bedrijfjes stellen velen zich nu pas de vragen die ze maandenlang hebben verdrongen: is het normaal dat mini-bedrijfjes zich de status van wereldmarktleider toekennen? En hoe kon het zijn dat bijvoorbeeld het Duitse mediabedrijfje EM.TV met 284 medewerkers evenveel waard was als luchtvaartmaatschappij Lufthansa met 66000 werknemers?

Der Spiegel beschuldigt alle partijen van het creëren van een hype: banken, analisten en televisie-goeroes die de aandelen in Nieuwe Economie-bedrijfjes steevast aanprijzen. ,,Beleggers volgen hen, zoals kinderen de rattenvanger van Hamelen'', concludeert het Duitse weekblad.

Is de Nieuwe Economie dood?, vraagt ook Time zich af. Geef toe, het was eerst best leuk om al die dotcom bedrijfjes onderuit te zien gaan. Al die snotaap-miljardairs, oeps, miljonairs -ha!- duizendairs, die vluchtten toen hun cyberhoog geprijsde aandelen ter aarde stortten. Maar nu blijkt dat zelfs giganten als chipfabrikant Intel het moeilijk hebben.

De Nieuwe Economie beloofde een economie zonder recessie, bij een lage inflatie en rente. Het commentaar van Time: ,,Jammer alleen dat niemand dat heeft verteld tegen de Opec. Of tegen Arafat.''