Leeuwangh verheft woord tot daad

Er kon wel een seconde van dat wereldrecord op de 1500 meter af. Zo scherp stond het helemaal niet, was de stellige overtuiging van Jakko Jan Leeuwangh enkele dagen voor de wereldbekerwedstrijden in Calgary.

Op het recordijs van de Olympic Oval ging die tel er ook bijna af. Maar de naam achter de nieuwe mondiale toptijd was niet die van Adne Söndral, de Noor die zich de laatste jaren ontpopte als koning van de middenafstand. Leeuwangh schrapte persoonlijk het in zijn ogen 'slechtste' wereldrecord uit de boeken. Met 1.45,56 bleef hij ruim onder Söndrals oude tijd van 1.46,43.

Minutenlang moest Leeuwangh na zijn uithaal op het paradenummer in de schaatswereld wachten op het verlossende woord. Zou zijn tijd het houden? Na hem kwamen Jan Bos, Rintje Ritsma, Ids Postma en Söndral nog op het ijs. Ritsma liet de race tegen Bos al snel lopen, Bos kwam niet in de buurt, Postma ook niet en Söndral. . . De Noor deed een verwoede poging, maar zijn missie strandde mede door enkele misslagen op zo'n zeventiende van een seconde.

Coach Peter Müller is ook degene geweest die Leeuwangh op zijn kwaliteiten voor de middenafstand wees. De Alkmaarder is geen echte sprinter, vindt de Amerikaan. ,,Dat weet ik zelf ook. Mijn openingen op de 500 meter zijn daarvoor te langzaam.'' Wonderdokter Müller wees hem ook op de 1500 meter. De Amerikaanse coach kreeg op het wonderijs van Calgary zijn gelijk.

,,Als ik Söndral ergens kan verslaan, is het Calgary'', wist Leeuwangh. ,,Ik kom op dat snelle ijs beter tot mijn recht.'' Met zijn 93 kilo bleef hij keurige bochten rijden, bouwde hij snel een flinke marge op ten opzichte van het oude recordschema van de Noor.

Die tussentijden van Söndral zweefden al een week door het hoofd van de sprinter met uithoudingsvermogen. ,,Met rondetijden van 23,5, 26,5, 27,5 en 28,5 was het mogelijk op 1 minuut en 46 seconden uit te komen'', rekende hij vooraf voor. ,,Mijn start was goed, de eerste doorkomst ook; het ging heel relaxed. Niet dat het gemakkelijk ging. In de laatste ronde was het echt harken. Maar als je dan kunt blijven schaatsen, komt het goed.''

Wat voor Leeuwangh werkelijkheid werd, bleef voor Jan Bos een droom. Hij dacht aan het wereldrecord op de 500 meter, maar Jeremy Wotherspoon reed het. De Nederlandse sprinter raakte alleen niet echt onder de indruk van de mondiale toptijd die de Canadees op zijn thuisbaan vestigde. En ook niet van zijn nederlaag een dag later op de kilometer in een rechtstreeks duel.

Aan Wotherspoon kun je nauwelijks zien of hij wel plezier beleeft aan een record. Bijna emotieloos nam hij de staande ovatie in ontvangst na zijn 34,63 op de 500 meter. ,,Voor mij was het geen verrassing. Leuk vind ik het wel, ook al kun je dat kennelijk niet van mijn gezicht lezen.''

Bos zag zaterdag alleen maar winstpunten in zijn 500 meter. Zijn 35,05 kwam tot stand na zeker geen perfecte race. Met het oog op het WK sprint, in februari in de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul, sprak Bos van een kleiner wordend verschil met de Canadese titelverdediger. ,,Ik ben op koers voor het WK.''

Ook Andrea Nuyt nadert met rasse schreden de WK-vorm. De Goudse hikt het hele seizoen al aan tegen een podiumplaats in het wereldbekercircuit. Zaterdag sloeg ze haar slag. Niet alleen ontfustelde ze de tobbende Marianne Timmer haar nationale record op de 500 meter, maar haar 38,15 betekende ook de derde plaats en een hupje op het podium.

,,Het is niet leuk steeds vijfde of zesde te worden en te weten dat er ook een plaats op het podium inzit. Dan is het leuk dat het ook eens een keer lukt'', was de opluchting zichtbaar.