Vliegtuiglawaai: slapen onder de grond

Een geel touwtje hangt uit de brievenbus van de deur. Een oude pomp staat in de voortuin. Achter de kleine ramen van het houten, groen geschilderde Zaanse huis hangen witte gehaakte gordijntjes. Wie het tegelpad naast het huis oploopt, zou niet verwachten dat in de achtertuin een enorme bouwput ligt. Loodgieter E. van Steen bouwt daar zijn ondergrondse slaapkamer. Om te ontkomen aan het vliegtuiglawaai.

Van Steen kreeg het idee om een ondergrondse slaapkamer te graven zo'n twee jaar geleden. ,,Aanvankelijk hadden we weinig problemen met Schiphol. Vliegtuigen kwamen hier eigenlijk nauwelijks over.''

Maar volgens hem veranderde dat na de Bijlmerramp. ,,Sindsdien stijgen ze vaker van een andere baan op, daar hebben we veel last van. 's Zomers in de tuin kan je elkaar soms bijna niet verstaan. In een houten huis hoor je die herrie ook veel beter. Ik word nu twee, drie keer per nacht wakker. Dan wil je wel eens wat anders.''

Verhuizen was geen optie. Van Steen woont al zo'n 25 jaar in het groen geschilderde huis. ,,Op het moment dat ik er binnen stapte, voelde ik me er thuis. Toen wist ik nog niet eens dat het ooit mijn eigendom zou worden.'' Zijn vrouw is er geboren en getogen. ,,Het is gewoon een hartstikke leuk huis, met een groot erf. Zo'n mooi huis kan ik elders niet betalen. Bovendien, straks verhuis je en krijg je verschrikkelijke buren. Daar heb ik geen trek in.''

Van Steen wilde aanvankelijk gewoon de oude uitbouw aan zijn huis geluiddicht maken. ,,Maar zo'n isolatiepakket zou zo zwaar worden, dat het huis het niet kon dragen. 'Dan maar de grond in', dacht ik. Ik wist dat het kon, omdat ik voor mijn werk zoiets al eens heb gezien in souterrains in Amsterdam.'' Het duurde anderhalf jaar voordat alle vergunningen rond waren. Daarna brak Van Steen, met hulp van een aannemersbedrijf, de oude aanbouw af en groef een enorme bouwput. Hij begon afgelopen oktober en nog voor de bouwvak moet het karwei klaar zijn. Het geheel kostte hem zeker anderhalve ton.

In de achtertuin wijst hij in de betonbak. ,,Daar links komt de badkamer, daarachter, bij dat smalle stuk een trap naar de gang, en achterin komt de milieuhoek.'' Daar bouwt Van Steen een installatie waarmee hij aardwarmte kan gebruiken voor de vloerverwarming. ,,Het werkt als een soort omgekeerde koelkast'', legt hij uit. Ook bouwt hij een ventilator in. In wat de slaapkamer moet worden, zitten drie brede gaten. De ramen. ,,We zetten het bed in het midden. De tuin graven we voor de ramen in een lange strook uit. Kunnen we mooi naar buiten kijken, naar die mooie boom daar van de buurman. Met een beetje geluk kunnen we misschien nog net het kippenhok zien.'' De Zaanse kippenren staat nu nog wat verloren achter een enorme bouwkeet.

Terug in huis laat Van Steen een maquette zien die zijn dochter heeft gemaakt van een oude doos. De loodgieter tilt de bovenste twee kartonnen lagen op. Boven op de slaapkamer-kelder komt een kantoor, laat hij zien. Daarboven een zolder die even hoog wordt als het 'echte' huis en net als dat wordt afgewerkt met groen houten planken en helderrode dakpannen. Zelfs het balkon krijgt een 'Zaans-schot' langs de rand. ,,Hier achter het huis komt vanwege mijn bedrijf altijd veel volk. Op het balkon kun je dan lekker zonnen.''

Demonstreren tegen Schiphol doet Van Steen niet. ,,Je hebt niks in te brengen. Als ze weer overkomen, houden we gewoon even stil.'' Oplossingen voor het lawaai heeft hij wel. ,,Ze moeten die motoren zachter maken. Schiphol kan je niet zomaar verplaatsen. Dan hebben ze op een andere plek weer last. Een vliegveld in zee lukte ook al niet. Misschien moeten ze heel Schiphol maar een flink stuk hoger bouwen. Dat valt niet mee, het kost miljarden, maar het lijkt me een goede oplossing: ik de grond in, zij de lucht in.''