Herstellend Azië zoekt op de tast westerse steun

President Tadao Chino van de Aziatische Ontwikkelingsbank, op rondreis langs de aandeelhouders, kwam gisteren in Den Haag 'het terrein aftasten'. Hij heeft financiële en morele steun nodig voor het ambitieuze armoedebestrijdingsprogramma dat de bank in gang wil zetten.

Karakteristiek voor veel Aziaten vroeg hij niet om boter bij de vis. In de gesprekken met de ministers Zalm en Herfkens, kamerleden en banken ging het vooral om een uitwisseling van gedachten en het bevorderen van de goede relatie. Als op zes na de grootste aandeelhouder van de niet-Aziatische deelnemers, maar vooral door 'zijn intellectuele invloed' is Nederland een belangrijke partner.

Ook al klimt Azië 'sneller en sterker dan verwacht' uit het dal, er is geld en technische hulp van het westen nodig. De bank heeft van armoedebestrijding speerpunt gemaakt en wil dit jaar nog met een nieuwe strategie komen. Want ondanks de enorme economische groei in de afgelopen drie decennia is het aantal armen die moeten rondkomen van minder dan een dollar per dag slechts afgenomen van een miljard tot 900 miljoen.

Bijna zeventig procent van de allerarmsten in de wereld wonen in redelijk welvarend Azië. ,,Onaanvaardbaar'', vindt Chino. ,,Hoewel we al heel lang armoede kennen, is het geen onvermijdelijk deel van de menselijke situatie.'' Met het juiste beleid en voldoende inspanningen van regeringen, burgers, bedrijven en internationale donoren kan volgens hem Azië worden bevrijd van armoede.

Over de kansen is de bankpresident optimistisch. Kijk naar het economisch herstel in Azië, met vorig jaar een gemiddelde groei van 6 procent en dit jaar naar verwachting 5,7 procent. Trots: ,,Het toont de veerkracht van onze economieën.'' Natuurlijk speelden het gunstige economische klimaat in de VS en Europa een rol. En het weer was gunstig voor de landbouw in Indonesië, de Filippijnen en Maleisië. Maar het herstel is in de eerste plaats te danken 'aan het sterke politieke leiderschap'.

In landen zoals Korea zijn hervormingen doorgevoerd en zijn de investeerders teruggekeerd. Hoewel het geen tijd is om achterover te leunen, is er al veel gedaan om de financiële sector te herstructureren, goed bestuur en controle op uitgaven te bevorderen en corruptie te bestrijden.

Internationale steun is echter onontbeerlijk. De vierjaarlijkse onderhandelingen met de geldschieters over het vullen van de fondsen van de bank zijn net begonnen. Chino heeft het net als de Wereldbank en andere instellingen moeilijk om donoren over de streep te trekken. Maar over concrete bijdragen wilde hij in Nederland en elders niet praten. Met overtuigingskracht, oprechtheid en duidelijke doelstellingen denkt hij voldoende in kas te krijgen om 'van de wereld een betere plek te maken'.