Bloedband van kinderen asielzoekers via DNA getest

Erkende asielzoekers die hun gezin naar Nederland willen laten komen, kunnen binnenkort met DNA-onderzoek aantonen dat het hun eigen kinderen zijn. De Immigratie- en Naturalisatiedienst, belast met de toelating van vreemdelingen in Nederland, start op 1 februari met zulke DNA-onderzoeken.

De test is bedoeld voor asielzoekers die niet over papieren beschikken waarmee ze kunnen bewijzen dat de degenen voor wie ze toelating tot Nederland vragen inderdaad hun kinderen zijn. Het onderzoek gebeurt op vrijwillige basis. Echter: als een asielzoeker weigert, kan de familieband niet worden aangetoond en kan de IND toestemming weigeren om de kinderen naar Nederland te laten komen. Het DNA-materiaal wordt verkregen door wat slijm af te nemen van de binnenkant van de wang.

Bij het aanbieden van de DNA-test heeft de IND in eerste instantie op asielzoekers uit Irak en Afghanistan op het oog. De ervaring leert dat het vooral bij die twee groepen vaak voorkomt dat mensen geen papieren hebben waaruit de bloedband met hun kinderen blijkt. Het gaat hierbij bovendien om de twee grootste groepen asielzoekers: jaarlijks respectievelijk ruim acht- en ruim zevenduizend personen. Maar ook asielzoekers uit andere landen kunnen desgewenst een DNA-test laten uitvoeren om aan te tonen wie hun kinderen zijn.

Wie dat wil, moet wel vooraf een bijdrage betalen aan het laboratorium dat het onderzoek uitvoert. Voor een DNA-test voor één kind is die bijdrage 440 gulden. Voor elk volgend kind komt daar 140 gulden bij. Als de DNA-test uitwijst dat de asielzoeker gelijk had, krijgt hij het geld terug. Als de test negatief uitvalt gebeurt dat niet.

Nederland is niet het eerste land dat DNA-onderzoek mogelijk maakt bij gezinshereniging. In Duitsland en Groot-Brittannië wordt dat al langer toegepast. Staatssecretaris Cohen (PvdA) van justitie wil na een half jaar bekijken wat de ervaringen zijn met DNA-onderzoek in Nederland.