Kunst als belegging

Vermeend heeft het een en ander op zijn rug gehaald met het nieuwe belastingstelsel. Nu weer dreigen grote kunstverzamelaars Nederland op stel en sprong te verlaten, hebben tal van kunstverenigingen zich gericht tegen de plannen van de staatssecretaris en heeft de Stichting Nedart (een organisatie van de grote kunstbeurzen Pan, Tefaf en de toonaangevende veilinghuizen) een persbericht doen uitgaan over het al dan niet belasten van kunst in het nieuwe belastingstelsel. Want daar gaat het uiteindelijk om: wordt kunst belast of blijft het onbelast? In het nieuwe belastingplan is het onduidelijk. Het lijkt te gaan om een subjectieve zaak, waarvan het uiteindelijk veto uitgesproken dient te worden door de belastinginspecteur.

Het criterium voor het al dan niet belasten van kunst is namelijk of het kunstvoorwerp hoofdzakelijk als belegging wordt gehouden of niet. Volgens de huidige omschrijving is kunst vrijgesteld, tussen haakjes staat er echter achter het woord 'kunst' (tenzij dit hoofdzakelijk beleggingen zijn). Of kunst een belegging is, moet de inspecteur aantonen. Dat wil zeggen dat iedere verzamelaar die een leuke collectie heeft opgebouwd, het risico loopt te worden aangeslagen als belegger. De collectie valt dan onherroepelijk onder de vermogensrendementsheffing in box 3.

Deze herziening zou, volgens de kunstbranche die inmiddels in rep en roer is, leiden tot het belasten van kunst, met als gevolg kunstvlucht naar het buitenland, het achterwege blijven van schenkingen en legaten aan musea en het niet meer uitlenen van kunstvoorwerpen. Bovendien zal de lust tot kopen vergaan. Het vreemde is dat deze consequenties haaks staan op het kunststimuleringsbeleid van de overheid. Bovendien is voor de particulier kunst al sinds 1892 vrijgesteld van vermogens- en inkomstenbelasting. Vermeend, die samen Van der Ploeg, de staatssecretaris van Cultuur, onlangs een persbericht uitgaf, wakkert hierin de onzekerheid alleen maar aan. Betoogd wordt dat het 'Nederlandse beleid gericht is op kunststimulering vandaar dat in de vermogensrendementsheffing een vrijstelling is opgenomen voor voorwerpen van kunst en wetenschap. Deze voorgestelde vrijstelling is in lijn met de in de bestaande vermogensbelasting opgenomen vrijstelling. Geen woord echter over het feit dat de vrijstelling ook zou gelden voor kunstverzamelaars cq beleggers. De kunstbranche maakt zich dus terecht zorgen. Voorlopig nog maar even wachten met de aankoop van die Rembrandt.