De jacht op pedoseksuelen

Het klinkt nobel: minister Korthals van justitie die slachtoffers van zware zedendelinquenten wil waarschuwen over het tijdstip van vrijlating, opdat de slachtoffers of hun familieleden niet onverhoeds de dader tegen het lijf kunnen lopen. Maar is het zo simpel? De schrik zal er nauwelijks minder om zijn als een slachtoffer de dader na een tip van Korthals weer vrij ziet rondlopen. Daarentegen is er wel de verleiding in bredere kring en op het juiste tijdstip wraakgevoelens los te maken.

Wie ziet welke woeste gevoelens pedoseksuelen hebben losgemaakt in het Nederlandse parlement, mag zo langzamerhand echt beducht zijn of we niet hard op weg zijn naar een shame and blame maatschappij. En wat er nog allemaal achteraan wordt gehangen. Waarom zouden slachtoffers van gewelddadige overvallen, die dikwijls voor de rest van hun leven getraumatiseerd zijn, ook niet gewaarschuwd worden bij vrijlating van de daders? Of slachtoffers van zogenaamd zinloos geweld? De minister zou het er druk mee krijgen, waarschijnlijk vooral met het bestrijden van de wraak.

Het voornemen van Korthals ligt helaas in het verlengde van het onzalige voornemen van een Enschedese particulier, die een internet-site maakt waarop mensen kunnen zien of er een door justitie geregistreerde pedoseksueel in de buurt woont. Wie er werk van maakt kan dat soort gegevens altijd wel vinden. Rechtspraak hoort nu eenmaal in principe openbaar te zijn. Maar het is weer wat anders er een site van te maken. Daarmee worden groepsgevoelens gemobiliseerd en soms ook fouten gemaakt. We hebben al de eerste tragische vergissing gehad van een man die in z'n huis werd bedreigd omdat hij ervan verdacht werd pedo te zijn. Die gevoelens zijn begrijpelijk, maar we moeten er geen netwerk van maken, waarvan veel te makkelijk misbruik gemaakt kan worden.

Wij hebben de overheid die zorgt voor onafhankelijke rechtspraak en bestraffing. Daarnaast willen we dat daders minstens één kans op herstel krijgen. Wat pedoseksuelen betreft wordt ernaar gestreefd om mensen die een blijvend gevaar voor hun omgeving zijn te behandelen en desnoods voor onbeperkte tijd op te sluiten. Er mag in Nederland geen maatschappij ontstaan waarin ze in feite allemaal levenslang krijgen.