Het raadsel van het schaap op vier klompen

Onder Paul Hajenius en twee vrienden brak 'hevige paniek' uit toen ze ontdekten dat hun schaap op vier klompen werd vermist. De ruit van galerie 'In de Etalage' was ingeslagen en het vermoeden bestond dat het wollige dier in handen was gevallen van vandalen.

Twee dagen zaten ze in de rats totdat maandagmorgen bleek dat alle zorgen voor niets waren geweest. Het pronkstuk van de 50ste etalage-expositie had de nachten veilig doorgebracht op het politiebureau van Enschede.

Het kunstzinnige trio was in alle staten toen ze het nieuws van de vermissing vernamen. Het pronkstuk van hun expositie moest koste wat kost terug, zo meenden de initiatiefnemers. De plannen voor een uitgebreide zoekactie waren al gemaakt.

,,Wie neemt er nou een schaap mee?'', zegt Paul Hanjenius. ,,We dachten eerst dat het een grap was van studenten van de plaatselijke hogeschool. Als dat het geval was geweest, was het daar vast als een lopend vuurtje rond gegaan. Daarom wilden we in de wijde omtrek affiches gaan verspreiden en een zoekactie op het internet op touw zetten.''

Al deze moeite voor een onecht schaap? ,,We waren vooral zo aangedaan omdat het schaap niet van ons is. Het dier hebben we geleend van een plaatselijk beddenhuis en het is in goed vertrouwen aan ons meegegeven. We voelen ons erg verantwoordelijk.''

Het schaap met houten hoofd en klompen aan de vier houten poten is het pronkstuk van de expositie 'Berichten uit Enschedistan - Berichten aan Jan Dibbets'. Een tentoonstelling waarin brieven van de Eschedese kunstenaar Wim Kamphuis aan zijn collega Jan Dibbets te zien zijn.

Het zijn brieven waarin Kamphuis zijn visie op de maatschappij geeft. Het schaap op de vier klompen moet een stukje van het wereldbeeld van de kunstenaar, waarin het kuddegedrag van mens centraal staat, symboliseren.

Een schaap als zinnebeeld past volgens Twentenaar Paul Hajenius precies bij de Enschedese bevolking. ,,Een schaap staat in het algemeen symbool voor schaapachtigheid'', zegt hij. ,,De mensen in deze plaats stellen nooit vragen en iedereen loopt elkaar achterna. De mensen accepteren alles wat ze van bovenaf wordt opgelegd. Net als een schaap, het kuddedier bij uitstek, maar aan de andere kant ook heel onschuldig.''

Heeft de ingeslagen ruit niets te maken met Enschedeërs die boos zijn omdat dat ze met schapen worden vergeleken? ,,Het was volgens mij louter vandalime'', zegt Hanjenius. ,,Eigenlijk jammer, anders had het schaap sommige mensen ook nog wakker geschud. Had het een extra funtie gehad.''

Na twee dagen kopzorgen kregen Hanjenius en consorten maandagmorgen een onverwacht telefoontje. ,,Mist u een schaap?'' vroeg iemand aan de andere kant van de lijn.

Het verhaal rondom de mysterieuze verdwijning van het wollige dier werd snel duidelijk. Twee agenten hadden tijdens hun surveillance opgemerkt dat de ruit van de galerie aan diggelen was geslagen en besloten het nep-schaap uit voorzorg mee naar het bureau te nemen.

De drie initiatiefnemers zien inmiddels de lol van de situatie wel in. Lachend: ,,Het schaap is van een onhandig formaat en ik had graag willen zien hoe die agenten zich ermee hebben gered.'' Het trio heeft voor een eventuele volgende keer nog een sugestie. ,,We zijn de agenten uiteraard ontzettend dankbaar, maar misschien hadden ze toch beter even een briefje kunnen achterlaten.''