Centrum gaat allochtone vaders bijspijkeren

Met een brede glimlach legt kleermaker Faris Kulgu voor de zoveelste maal aan een vrouw uit dat, helaas, zij niet aan zijn cursus zal mogen deelnemen. Want dit is toch echt een vadercentrum, geen moedercentrum.

Twee jaar geleden nog deed Faris mee aan de hongerstaking van witte illegalen in de Haagse Agneskerk. Hij was een van de gelukkigen die alsnog een verblijfsvergunning kregen, nadat hij twee jaren in diverse kerken had doorgebracht. Gisteren stond hij in het middelpunt bij de opening van het eerste 'vadercentrum' in Nederland, in Den Haag, aan het Jonckbloetplein. Faris zal daar vaders opleiden in het kleermakersvak.

Het vadercentrum organiseert nog tal van andere activiteiten, zoals taallessen en computercursussen. De idee voor een vadercentrum ontstond vier jaar geleden, toen gemeenteraadsleden van de PvdA een onderzoek deden in de wijken Laak en Spoorwijk. Migrantenkinderen klaagden toen dat vooral hun vaders niets van hen begrepen, doordat ze zo weinig van de Nederlandse samenleving afwisten. De vaders zeiden dat ze het volledig met hun kinderen eens waren.

In de loop van de jaren zijn alle mogelijke dingen georganiseerd voor kinderen, jongeren, vrouwen en ouderen. Ze konden leren zwemmen, computeren, fietsen of de Nederlandse taal leren. Maar voor vaders was er niets. Er speelt daarbij nog iets anders op de achtergrond mee, sociaal werkers maken zich al enige tijd zorgen over wat al die mensen, als ze zich niet bevrijden uit hun sociale isolement, op hun oude dag zullen moeten doen.

In Den Haag zijn sinds enige jaren wel al moedercentra actief, die hebben geadviseerd bij het opzetten van het nieuwe vadercentrum. Het centrum krijgt subsidie van de gemeente en geld van onder meer de Hervormde diaconie. Via een winkeltje probeert het ook eigen inkomsten binnen te halen.