Een sigaar uit eigen doos

De wijzigingen die het kabinet in het nieuwe belastingstelsel wil aanbrengen, tonen aan wat er politiek allemaal kan als er geld genoeg is. De schriftelijk ingediende wensen van de Kamer zijn vrijwel stuk voor stuk gehonoreerd. Een bewijs te meer dat een oppositiepartij zich nooit om procedurele redenen uit een discussie moet terugtrekken, zoals het CDA en andere partijen vorige maand deden.

De meeste wijzigingen vallen onder het hoofd verfraaiing van een toch al redelijk doortimmerd nieuw stelsel. De koopkrachtgevolgen worden wat rechtvaardiger, nu het kabinet met name de mensen met een middeninkomen of een heel kleine deeltijdbaan tegemoet wil komen.

Bij de financiering vallen echter vraagtekens te zetten. Het geld wordt deels gevonden door de WW-premie fors te verlagen. De fiscus verdient daaraan, omdat de belastingaftrek voor premies van werknemersverzekeringen daalt.

Maar is het gerechtvaardigd dat instrument hiervoor te gebruiken? De WW-premie is de laatste tijd kunstmatig hoog gehouden om meer geld beschikbaar te hebben voor werkloosheidsuitkeringen. Daar was op zich niets tegen, maar het kabinet geeft dan wel een sigaar uit eigen doos weg door, nu dat niet meer nodig is, een deel van het geld in het belastingstelsel te stoppen.

Met het voorstel de aftrek van hypotheekrente te begrenzen tot dertig jaar, trekt het kabinet terecht de consequentie uit de eigen uitgangspunten. De aftrek van de kosten voor het eigen huis staat op zich niet ter discussie, maar wel worden uitwassen aangepakt die in het stelsel waren geslopen.

In de oorspronkelijke plannen werd al paal en perk gesteld aan de mogelijkheid om, bijvoorbeeld bij hypotheken op basis van een levensverzekering, de uiteindelijke uitkering niet te gebruiken om het eigen huis af te lossen maar om er andere andere dingen mee te financieren. Met de nu voorgestelde maatregel wordt ook de geheel aflossingsvrije hypotheek fiscaal minder aantrekkelijk. Volkomen terecht. De aftrekmogelijkheid is nooit bedoeld om maar tot in lengte van jaren via het eigen huis van de fiscus te profiteren. De grens van dertig jaar is zinnig, omdat 'normale' hypotheekvormen meestal die looptijd niet overschrijden.