*

 
dossier

Archief

EPHIMENCO

Sylvain Ephimenco − 10/02/00, 00:00

De definitie van Nederland is niet meer van deze tijd. Het spreken van de taal, het bezitten van een paspoort, de grenzen, wat stelt dit allemaal voor? Nederland bestaat uit aarde, gras en water zoals de meeste andere landen. Daarom is Nederland een rekbaar begrip.

Als je goed oplet zie je dat Nederland in feite in Sicilië begint en voorlopig in Reykjavik eindigt, daar drinken ze ook Heineken. Amsterdam als hoofdstad is ook zeer betrekkelijk. Momenteel wordt de hoofdstad van Nederland in Lech gesitueerd. Morgen Saint-Tropez? Nog een stelling: de definitie van de Nederlandse roman is niet meer van deze tijd. Deze komt niet van mij maar is ontsproten aan de knetterende geest van Reinjan Mulder van uitgeverij De Geus. Mulder heeft een auteur afkomstig uit Liberia in zijn stal die nog niet in staat is in het Nederlands te krabbelen. Wel woont hij in Veldhoven, in de Brabantse grachtengordel dus, en draagt hij waarschijnlijk een tulband, teken van vernederlandisering. Zijn laatste boek is oorspronkelijk in het Engels geschreven en vertaald. Libris vindt het geen Nederlandse roman en weigert het boek mee te laten dingen voor zijn literaire prijs. Mulder boos: mijn schrijver heeft een Nederlands paspoort en woont hier. Zijn boek is dus een Nederlandse roman. Allicht! Iedere wereldburger is in wezen in staat een Nederlandse roman neer te pennen: als hij maar houten klompen tijdens het schrijven draagt en zijn printpapier uitsluitend op een oranje geverfde Batavus dagelijks ophaalt. Meneertje Mulder, er zijn toevallig zat buitenlanders in dit land die wel de moeite hebben genomen om een Nederlandse roman in het Nederlands te schrijven. Zelf heb ik er twee op mijn naam staan. Dat dit door mensen als u niet erg op prijs wordt gesteld, snap ik wel. U bent meer iemand van het soort dat pas opveert als het een Nederlands Engelstalig liedje door Jeruzalem hoort galmen. Toch wil ik u verzekeren dat iedere Nederlandse zin die uit mijn buitenlandse vingers glipt mij een onbeschrijflijk gevoel van extase verschaft. Nog steeds. Uw Liberiaanse auteur zal dat, naar ik hoop, ooit begrijpen. En die zinnen klinken vaak als een overwinning op mensen als u. Dat wil zeggen gemakzuchtige defaitisten die hun eigenheid verkwanselen en hele generaties talentvolle allochtonen hebben geholpen zich van de Nederlandse cultuur te verwijderen.

mailIcon print |