Waterreus eerste keus in jungle

Wim Rijsbergen is een jaartje weggeweest. De nu 47-jarige Leidenaar, die zijn interlandloopbaan tijdens het WK in Argentinië afsloot, verdient zijn geld in Chili. De ex-Feyenoorder moet het wat gemakzuchtige talent daar wat discipline bijbrengen.

Rijsbergen is deze weken heel even terug in Nederland. In Chili leest hij alle vakliteratuur, in Leiderdorp volgde hij alle eindejaars-verkiezingen. Er is in zijn ogen één sporter vergeten. ,,Voor mij was Ronald Waterreus de voetballer van het jaar.''

Rijsbergen vindt het hele voetbalwereldje één groot circus. Een wereldje waarin je de ene dag nog kroonprins bent, een dag later zomaar bij het oud-vuil wordt gezet. Hij maakte het zelf ook mee. Als trainer was hij succesvol bij Volendam en NAC, maar werd vervolgens heel snel ontslagen bij FC Groningen.

Waarom Waterreus? De Limburgse doelman begon dit seizoen op last van de beleidsbepalers van PSV voor de zoveelste keer als tweede keuze, achter de nieuwe aankoop uit Joegoslavië: Ivica Kralj. Inmiddels is Waterreus weer nummer één, dankzij zijn prestaties op het veld.

,,Het is net de jungle'', vindt Rijsbergen. ,,Da's toch prachtig. Niks politiek: de snelste, sterkste of slimste wint.'' Waterreus als voetballer van 1999. Als teken dat clubliefde nog bestaat. Dat voetbal geen politiek is. Dat eerlijkheid het langst duurt.

Kralj kijkt al weer stiekem rond naar een nieuwe club. Over een paar maanden zullen de beleidsmakers van PSV Waterreus een nieuw contract aanbieden. Alsof er niets is gebeurd, omdat ze gewoon weer op hem rekenen. Als hij de club dan in de steek laat... Dat zou mooi zijn, vindt ook Wim Rijsbergen.