De eeuwige zoektocht naar zelfvertrouwen

Het zijn de details die Brenda Beenhakkers leven regeren. Ze is sfeergevoelig en daardoor beïnvloedbaar van buitenaf. Al twee maanden zat ze in 'een dip'. ,,Waarom badminton ik nog?''

Een topsporter vol twijfels, totdat ze op een regenachtige decemberavond met haar auto over de snelweg raasde en te laat de snelheidsmeter opmerkte. ,,Ik reed te hard, maar het apparaat flitste niet. Hè, hè, zei ik tegen mezelf, eindelijk zit het een keertje mee. Sindsdien gaat het beter.''

Beenhakker is bijna 23 jaar en haar verhaal is dat van een meisje dat voortdurend op zoek is naar zelfvertrouwen. De forse blondine heeft volgens haar trainer Rob Sanders 'zoveel van moeder natuur meegekregen'. ,,Ze kan een damesenkel als een heer spelen. Brenda is een van de weinige vrouwen die vanuit het achterveld springend kunnen slaan. Als het in het koppie goed zit, kan ze tot de mondiale toptien behoren.''

Kunnen. Beenhakker is momenteel de nummer 46 van de wereld. Waar het zes jaar geleden 'hosanna alom' was toen ze Europees jeugdkampioene werd en haar eerste nationale titel veroverde, lijkt ze nu op een dood spoor te zitten. ,,Als het minder gaat, klap ik helemaal dicht. Dan weet ik het niet meer.''

Haar grote manco is dat ze afhankelijk is van haar omgeving. Meer nog dan het aantal trainingsuren bepaalt haar gemoedsrust haar palmares. Ze presteert vaak goed op vaderlandse bodem, zo illustreren vijf nationale titels. Maar aansprekende overwinningen in het buitenland zijn een zeldzaamheid. ,,In Nederland heb ik mensen om me heen die ik vertrouw.'' Voor Judith Meulendijks, die gisteren in de finale klop kreeg met 11-5 11-7, geldt overigens precies het omgekeerde.

Eens de hoop voor de toekomst, nu steeds meer een geluid uit het verleden. Een vliegticket naar Sydney is voor Beenhakker waarschijnlijk niet weggelegd. Ze moet de komende drie toernooien nog een keer een kwartfinale halen om aan de eisen van NOC-NSF te voldoen. Maar als de Indonesische wereldtopper Mia Audina een Nederlands paspoort krijgt, is vier jaar zwoegen en zweten hoe dan ook voor niets geweest. Nederland mag immers slechts twee speelsters (dan Audina en Meulendijks) sturen. Mat: ,,Da's frustrerend.''

Trainer Sanders is feller. ,,Ik heb er een vieze smaak van gekregen. Nu Audina er is, kan ineens alles. De bond vergeet alleen Brenda en Judith in het kielzog mee te trekken. Dat wekt wrevel.''

De Stichting Bevordering Topbadminton (SBT) bood Audina een jaarcontract aan, waardoor zij de hypotheek voor haar huis kon rondkrijgen. Dit weekeinde werd bekend dat de SBT twintig topbadmintonners 'in dienst wil nemen'. Wellicht een niet onbelangrijk detail.