De zaak-Sybine Jansons

In Maarn, zegt burgemeester M. Burgman, zullen vandaag weinig mensen niet terugdenken aan 19 januari 1999, de dag dat Sybine Jansons verdween. ,,Het was een maandag. Je hoort veel mensen tegen elkaar zeggen: weet je nog.'' Leraren van de Revius-scholengemeenschap in Doorn, waar de 13-jarige Sybine op school zat, staan vanochtend tijdens de dagopening stil bij de gebeurtenissen van een jaar geleden. Op weg van school naar huis verdween Sybine. Een ongekend massale en uitgebreide zoekactie in de bossen rond Doorn en Maarn leverde alleen haar fiets en tas op. Vijf weken later werd haar dode lichaam teruggevonden in een kanaal in Breukelen. Sybine is voor de moord seksueel misbruikt.

De politie hield in september een 37-jarige man uit Nieuwegein aan op verdenking van twee andere verkrachtingen. Zijn DNA-profiel bleek overeen te komen met het gedeeltelijke DNA-profiel dat het gerechtelijk laboratorium uit sporen op Sybines lichaam kon veiligstellen. Het is nog steeds niet duidelijk of dat gedeeltelijke profiel voor de rechtbank voldoende bewijs zal zijn om de man te veroordelen. Het gerechtelijk laboratorium heeft op verzoek van Justitie aanvullend onderzoek gedaan. Het openbaar ministerie wil daar ,,in het belang van het onderzoek'' niets over kwijt. Vijf politiemensen zijn nog bezig om de zaak 'zittingklaar' te maken. Advocaat T. Stapel verwacht dat de strafzaak voor de meervoudige kamer van de rechtbank in Utrecht eind maart, begin april zal dienen

De verdachte ondergaat op dit moment een psychiatrisch onderzoek in het Pieter Baan-centrum in Utrecht. Zes jaar geleden is hij daar ook al onderzocht na het plegen van een verkrachting. De psychiaters verklaarden hem toen verminderd toerekeningsvatbaar vanwege zijn ,,zeer geringe geestesvermogens''. Ondanks het gevaar voor herhaling kreeg de man geen tbs opgelegd, omdat het psychiatrisch rapport wettelijk gezien verouderd was. Hij kwam eind 1998 vrij na het uitzitten van tweederde van de negen jaar gevangenisstraf.

De man blijft ontkennen dat hij iets met de drie zaken te maken heeft. Behalve het DNA-profiel staat ook vast dat hij ten tijde van de verdwijning van Sybine Janson als buschauffeur werkte. De man is als passant verhoord, maar bleef als verdachte buiten beeld omdat de politie niet op de hoogte was van zijn strafblad. Tijdens het onderzoek was geen compleet landelijk overzicht beschikbaar van zedenmisdrijven en seksmoorden. Bovendien stond de man nog als inwoner van Amsterdam ingeschreven, terwijl hij na zijn vrijlating naar Nieuwegein was verhuisd. Daardoor kwam hij niet voor op de lijst van zedendelinquenten in Midden-Nederland.

Een jaar na de vermissing van Sybine zijn de emoties ,,niet meer zo heftig'', zegt burgemeester Burgman, maar er is niet veel voor nodig om ,,het gevoel van machteloze woede'' in Maarn en omgeving weer te doen oplaaien. ,,Ik word vaak op straat aangesproken met de vraag: 'Weet u al meer over de bewijsvoering, weet u al wat over de strafzaak?' Het houdt mensen nog steeds bezig; ze wachten met spanning op de rechtszaak. Als het dan hopelijk tot een veroordeling komt, dan kan er genoegdoening zijn en berusting.'' De familie Jansons verhuist eind deze maand naar Friesland, waar Sybine ook begraven is.