Tassen met toekomstvisie

Nog niet eens heel lang geleden had de gemiddelde vrouw verschillende handtassen in haar bezit, zoals het zondagse, doordeweekse, en avondtasje en de vakantietas met veel vakken. Het tasje moest bij de garderobe passen, dat luisterde heel nauw.

Vrouwen van toen hoefden nog niet veel te vervoeren en toch was het altijd een enorm gezoek in zo'n handtas. Tegenwoordig slepen vrouwen, die carrière, gezin, sport en uitgaan in één vruchtbare levensperiode trachten te proppen, veel meer met zich mee. Een tas zonder apart vak voor het mobieltje is al bijna niet meer van deze tijd. Werkende vrouwen hebben behoefte aan tassen waar, naast de inhoud van de vroegere handtas, ook een laptop in past, en waarin dossiers, tijdschriften, blocnotes en digitale agenda's meegenomen kunnen worden.

Tassenmuseum Hendrikje vroeg ruim 20 tassenontwerpers om hun visie op de 21ste eeuw te geven. Thema's als multifunctionaliteit en draaggemak werden door veel ontwerpers als uitgangspunt genomen maar aan werkelijke toekomstvisies zijn de meesten niet toegekomen.

Cellarich Connexion deed een poging: zij stellen zich voor dat de tas in de toekomst overbodig zal zijn, omdat wij niets meer hebben om erin te stoppen. Als wij straks namelijk zonder contant geld, huissleutels, lidmaatschapskaarten, autosleutels e.d. op pad kunnen omdat wij slechts één chipcard hebben, die al deze functies verenigt, dan kunnen we volstaan met een accessoire, dat alleen de herinnering aan de tas van vroeger vasthoudt. De C4, die zij ontwierpen, is een vierkante lap van zilvergrijs hi-tech materiaal, afgezet met roze klittenband. Met een beetje handigheid vouw je er zo een enveloptas van, of een rugzak, heuptas of hoofddeksel.

Voor Georgette Koning, een trendsetter op tassengebied, is vooral het gemak en de aansluiting bij het modebeeld van belang. In tegenstelling tot Cellarich Connexion ziet zij juist een toename van het aantal pasjes. Uitgaande van dit idee van de creditcard als symbool van het snelle, moderne leven, ontwierp zij een vouwdessin waarmee ze haar minimalistische, grijze nylontassen op hoogst minimalistische wijze decoreert. De tasjes die zij voor de tentoonstelling ontwierp, zijn modern en voor een jong publiek: een handtasje met een verborgen vak, waarin een grotere, opvouwbare lichtgewicht tas past, die voorziet in de toenemende behoefte aan extra bergruimte voor ieder die actief en onderweg is. Het idee is niet nieuw maar de uitvoering is heel mooi.

De meeste tassen op de tentoonstelling zijn van leer, tamelijk klassiek, neutraal en goed te combineren met kleding. Op een paar uitzonderingen na zijn de tassen plat en voorzien van ingenieuze indelingen en vakken.

Ilse Horck (van Kop en Staart) ontwierp de 'Vakkentas', een zwarte rechthoek met een witte rand, die binnenin een waaier van kleine vakjes blijkt te bezitten.

De 'Multi-tas' van MK Accessoires bestaat uit een aantal losse, functionele elementen.

De knalrode 'Hoektas' van Maria Hees en de 'Klemtas' van Hester van Eeghen spelen in op een modernere manier van dragen. Van Eeghens ontwerp, dat qua draagcomfort nog niet helemaal uitgewerkt is, volgt de lijn van het lichaam en zal, onder de jas gedragen, een gevoel van bescherming kunnen bieden. De Klemtas lijkt een afstammeling te zijn van de 17de- en 18de-eeuwse 'Diezakken', dijzakken die vrouwen om hun middel knoopten en onder hun wijde rokken droegen en die in de vaste collectie te zien zijn. Hier blijkt ook hoe de functies vroeger gescheiden waren (tabaksbuidel, kruittas, speelbeurzen, reuktasjes, handwerktassen voor dames). De oudste beugeltas (begin 16de eeuw) in de collectie, die wel achttien vakken heeft en geheime sluitingen, laat zien dat reizigers in vroeger tijden net zoveel behoefte hadden aan draaggemak en veiligheid als de mobiele moeder/flexwerker van tegenwoordig.