'Mijn overleden zusters en broers hebben mij altijd beschermd'

Wekelijks krijgt Uri Geller tientallen verzoeken om een interview binnen. Nog steeds vraagt iedereen of hij met zijn gedachten lepels kan buigen. Dat kan hij, ,,maar de tijd van het kunst- en vliegwerk is voorbij.'' Deze maand komt hij naar Nederland.

Onlangs haalde Uri Geller weer eens het nieuws. 's Werelds beroemdste paragnost klaagde de Japanse spelcomputerfabrikant Nintendo aan. Zijn advocaten eisen 212 miljoen gulden, omdat een figuurtje in een van de spelletjes zijn naam draagt en wordt afgebeeld als een duivels personage met een jodenster op het voorhoofd.

,,Als je iets van de joodse geschiedenis weet, kun je je voorstellen dat me dat erg boos maakt'', zegt Geller. ,,212 miljoen gulden klinkt als een groot bedrag, maar besef wel dat Nintendo 6 biljoen dollar per jaar verdient. Voor zo'n bedrijf is mijn smartengeld een druppel.''

Wekelijks krijgt de 53-jarige Geller, die even buiten Londen woont, uit alle werelddelen tientallen verzoeken om een interview binnen. Nog steeds vraagt iedereen of hij met zijn gedachten een lepel kan buigen of een defect uurwerk aan de praat kan krijgen. En keer op keer levert Geller het bewijs.

Toch hebben wetenschappers, journalisten, schrijvers en uitgevers hem voor oplichter uitgemaakt. Wegens smaad daagde hij zijn tegenstanders voor het gerecht, waarbij hij vaak uiteindelijk zelf voor de torenhoge kosten opdraaide. ,,Al jaren merkten ik en de mensen in mijn omgeving dat ik die gave had, en dan komt er ineens iemand vertellen dat ik een bedrieger ben. Ik ging in verzet. Nu interesseert me dat weinig meer. Maar wat Nintendo heeft gedaan, pik ik niet.''

De in Tel Aviv geboren Geller is de laatste jaren in de voetsporen van Deepak Chopra, Anthony Robbins, Wayne Dwyer en andere feel good-goeroes getreden. Geller ontvangt vaak zieke mensen, onder wie veel jonge kinderen. Op zijn website (www.urigeller.com) pleit hij voor het opheffen van het handelsembargo tegen Irak. ,,Omdat onschuldige Irakezen daarvan de dupe zijn. Dat volk wordt uitgehongerd'', stelt hij. Verder publiceert hij boeken over persoonlijke ontwikkeling en de ongekende krachten van de geest. Twaalf kranten in Israël, Amerika en Engeland, waaronder The Times, publiceren zijn columns. Ook propageert hij met zijn optredens de geneeskrachtige effecten van de menselijke geest.

,,De tijd van het kunst- en vliegwerk is voorbij'', benadrukt hij. ,,Maar soms laat ik me nog tot iets speciaals uitdagen. Tijdens de Europese voetbalkampioenschappen in '96 ging ik in op een verzoek van het Britse boulevardblad News of The World. Tijdens Engeland-Schotland cirkelde ik in een helikopter boven het Wembleystadion. In de tweede helft kreeg Schotland een strafschop. McCalister legde de bal op de stip. Maar pal daarop liet ik de bal een metertje wegrollen. Het was duidelijk op televisie te zien. McCalister raakte daardoor zo van de kook, dat hij miste. Engeland won met 2-0.''

,,En dit seizoen vroeg Galatasary, een Turkse topclub, of ik ze wilde assisteren in de wedstrijd tegen AC Milan. Ik kwam op de Turkse televisie en liet iedereen zich concentreren op de goede afloop. Galatasaray won. Dankzij mijn oefening. Zeker.''

Geller's stem klinkt zo overtuigd, dat scepsis geen kans krijgt. Bovendien lieten wetenschappers van gerenommeerde universiteiten, zoals het Stanford Research Institute in Californië, het Max Planck Instituut in München en de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem, zich na onderzoek positief uit over Geller's telepathische krachten.

Hun reacties zijn opgenomen in 'Geestkracht', een kleurrijk geïllustreerd boek met een voorwoord van natuurarts Andrew Weil. Ook is er een peptalk-boekje in zakformaat, met wijsheden als 'Fouten bestaan niet, alleen lessen' en 'Uitvluchten zijn voor verliezers' of 'Dat was toen, dit is nu.'

Geller is zondermeer een indrukwekkende verschijning. Hij werkte jarenlang als fotomodel, is al vijfentwintig jaar vegetariër en wellicht daardoor slank en lenig gebleven. Zijn afkomst (zijn moeder is een verre achternicht van Sigmund Freud) en de gave om metaal te buigen, gedachten te lezen en zaken te voorspellen, maakten hem tot een gewild showman. Eerst in Israël, vervolgens in de rest van de wereld.

Hij verleende, zegt hij, zelfs hand- en spandiensten aan de CIA, de Amerikaanse inlichtingendienst. ,,Ik ging naar Amerika, omdat een professor, die naar later bleek voor de CIA werkte, me vertelde dat hij mij in Amerika wereldberoemd en schatrijk zou maken. Geen slecht vooruitzicht voor een jongen die altijd blut was. Dat kwam nog allemaal uit ook.''

,,Voor de CIA werken deed ik uit idealisme. Ik was tegen atoomwapens, voor democratie, en nog vreselijk naïef. In Genève maakte ik deel uit van het Amerikaanse onderhandelingsteam over de reductie van atoomwapens. Ik diende de geesten van de Sovjet-woordvoerders te bewerken. U kunt het natrekken bij vice-president Al Gore, die destijds lid van het onderhandelingsteam was.''

,,Tijdens andere opdrachten heb ik onder meer informatie op belangrijke floppydisks gewist en op afstand geheime KGB-documenten gelezen. Ik ben ermee gestopt, toen ik een hart van een varken tot stilstand diende te brengen. Later bleek dat een oefening voor het echte werk. Namelijk de uitschakeling van Joeri Andropov, de toenmalige leider van de Sovjet-Unie. Dat was voor mij de laatste druppel.''

Een ingrijpende ervaring op jonge leeftijd speelde daarbij een rol. ,,In de Zesdaagse oorlog, in 1967, heb ik als Israëlisch parachutist een Jordaanse soldaat gedood. Ik herinner me zijn gezicht nog als de dag van gisteren. We richtten onze geweren op elkaar, ik schoot eerst, en ik vermoordde hem. Ik was 21 jaar oud en doodde heel bewust een mens. Daar wilde ik het bij laten.''

,,Daarbij komt dat ik koosjer-vegetarisch eet. Ik hou van alles wat leeft en ben op mijn manier religieus. Ik bid overal en wanneer ik wil. Al die voorschriften zeggen me niet veel. Maar ik heb altijd een keppeltje op zak.''

Toch kreeg Geller zijn gaven niet direct van God, meent hij. ,,Mijn moeder vertelde mij tien jaar geleden dat ik niet haar enige, maar haar negende kind was: 'Je vader wilde geen kinderen, we waren straatarm. Vandaar dat ik me in totaal acht maal heb laten aborteren.' Stel je voor! Abortus in het Israël van 1944, '45, op plaatsen zonder hygiëne, zonder goede medische uitrusting. Ik vind dat zo schokkend!

,,Het vreemde was dat ik al die jaren voordat ik dit verhaal hoorde wel vaker het gevoel had dat ik door beschermengelen werd gesteund. Door dit verhaal realiseerde ik me dat ik mijn overleden zusters en broers voortdurend om me heen had. Zij waren mijn beschermers. En wie weet hebben zij samen mij de kracht gegeven waardoor ik ben geworden wie ik vandaag ben.''