Paus

Volgens het artikel over de tirade van de paus tegen de Gay-parade (Trouw, 11 juli), heeft Johannes Paulus II de kerk neergezet 'als stevig en zelfbewust'.

De kerk wordt hier opnieuw vereenzelvigd met de paus als hoogste en enige gezagdrager. Ik herinner mij de vraag uit de catechismus van mijn jeugd: ,,Wat is de kerk?'' Het antwoord: ,,De gemeenschap van gelovigen die in gehoorzaamheid aan de paus van Rome de ware heer van Christus belijden.'' Tot op vandaag geldt de cynische opmerking van één van de concilie-vaders op het Tweede Vaticaans Concilie: 'De leken-gelovigen mogen bidden, gehoorzamen en betalen'. Het mag waar zijn dat de paus zijn populariteit niet heeft gekocht met 'toegeeflijkheid en zoetje broodjes'. Maar het is in strijd met de realiteit om te spreken van 's pausen communicatie succes. Integendeel. Het merendeel van de katholieke gelovigen negeert de stellingname van paus en bisschoppen inzake de seksuele moraal. Vragen over het verplichte celibaat van priesters worden niet geduld. De discussie over vrouwelijke ambtsdragers is verboden. De geloofsgemeenschap vraagt niet om 'zoete broodjes' maar wenst evenmin buitenspel gezet te worden, omdat ze mede verantwoordelijk is voor de existentiële waarheid, met name de realisering van de evangelische boodschap in een veranderende wereld. De kerk als gemeenschap van mensen schiet daarin veelvuldig tekort, ook bisschoppen en pausen.