Sorgdrager (3)

In gezelschap van vier 'probleemjongeren' zag ik aan het einde van 1999 jaaroverzichten op de tv met daarin onder meer Dutchbat en ook de Bijlmer-enquête.

De jongeren ergerden zich aan het gedraai van feiten, de verhullende woorden en het feit dat er geen mensen opstaan die de verantwoording op zich nemen voor wangedrag. Lacherig wezen ze mij erop dat de werkwijze in hun leefgroep ouderwets is: als de overheid op deze manier haar zaken afhandelt, dan wordt het ook tijd om als 'groepsopvoeder' het roer om te gooien en jongeren te leren zich uit situaties te praten en vooral geen consequenties meer te verbinden aan gedrag dat niet door de beugel kan.

Ik deel de stelling dat een betere samenleving bij onszelf begint, maar als de overheid het slechte voorbeeld geeft, welk referentiekader wordt dan aangegeven?

De overheid laat kansen om een betere samenleving te creëren liggen door het foute voorbeeld te geven en zich vervolgens te verbazen over een maatschappij die niet bij zichzelf begint om te veranderen. De overheid wast haar handen in onschuld.