Ephimenco

Mensen die een ontembare liefde voor dieren koesteren, heb ik altijd gewantrouwd. Misschien komt dit door mijn dierengekke grootmoeder. In haar huis vlogen de kippen letterlijk over de soep en haar honden en katten jatten voortdurend het voedsel vóór het de kans kreeg de tafel te bereiken. Vertederd liet ze alles wat op vier voeten bewoog van haar bord meeëten, maar ze veranderde in een sissende heks wanneer één van haar kleinkinderen een stukje brood uit haar provisiekast had genomen. Het zal ook geen toeval zijn dat menig dictator zich regelmatig in gezelschap van viervoeters door hun huisfotograaf heeft laten vereeuwigen. En probeer eens een foto van de antisemitische mensenhater Céline te vinden waarop hij niet door vacht en staarten, in alle geuren en kleuren, wordt omringd.

Het bericht dat de slager van Grozny zijn menselijke gezicht heeft getoond door per e-mail zijn dierenliefde te verklaren, verbaast me dan ook niets. Vladimir Poetin is zelfs zo begaan met dieren dat hij duizenden burgers in de kelders van Tsjetsjeense hoofdstad laat kruipen als ratten. 'Het lot van dieren laat me niet onverschillig', heeft hij in een elektronische brief aan een prominente mensenhaatster laten weten: Brigitte Bardot.

Poetin had zich geen betere correspondent kunnen wensen dat dit oud-seksidool. Met de vriendin van de extreem-rechtse Le Pen deelt hij een stevige afkeer van de islamitische 'zwarte konten'. Niet dat Brigitte Bardot zich ooit over Tsjetjenië heeft uitgelaten. Zij heeft al genoeg te doen in Frankrijk, een land dat volgens haar met moslims overbevolkt raakt en waar 'de ene naar de andere moskee uit de grond wordt gestampt terwijl de kerkklokken verstommen bij gebrek aan priesters'. Daarom, verklaarde ze toen ze wegens racisme voor het gerecht werd gesleep, werd ze door de overvloed aan moslims van haar geboortegrond weggejaagd. Sommige van haar stellingen moeten Poetin als hemelse muziek in de oren hebben geklonken. Zo heeft BB zich altijd sterk gemaakt voor het afschaffen van het ritueel slachten van dieren en voor de herinvoering van de doodstraf door met een guillotine rompen van hoofden te scheiden. Haar mooiste gebaar dateert uit 1993. Geschrokken door de Bosnische tragedie stuurde ze een lading blikjes naar de martelaarstad Sarajevo: niet minder dan een ton hondenvoer voor de getroffen viervoeters, zonder onderscheid naar ras of geloof.