Progressief verzet tegen liberale euthanasiewet

De Leidse politicologe Margo Trappenburg vindt dat 'progressieve, liberale, niet-confessionele burgers' zoals zijzelf, zich moeten verzetten tegen het kabinetsvoorstel voor liberalisering van de euthanasiewet. Het gaat volgens haar 'veel te ver' de beslissing over euthanasie op grond van het zelfbeschikkingsrecht in handen te geven van de betrokkene.

,,De potentiële vraag om euthanasie is zo groot dat een ingebouwde rem in de vorm van een medisch-professionele toets een veilig idee is.'' Trappenburg, lid van de PvdA, schrijft dat in een bijdrage aan het PvdA-blad Socialisme & Democratie waarvan vandaag in Trouw een voorpublicatie verschijnt. Trappenburg is één van de eersten in haar kring die zich openlijk keren tegen de versoepeling van de euthanasiewet.

Ze richt zich met haar oproep tot de groep waartoe zij zichzelf rekent: ,,Laten we niet de fout maken te denken dat wij, progressieve, liberale burgers jaren voorstander zijn geweest van legalisering en dat wij dus voor de nieuwe wet moeten zijn.''

Trappenburg meent dat de euthanasiepraktijk in een schemerig gebied terecht is gekomen na de 'buitengewoon onhandige uitspraak' van de Hoge Raad in de zaak-Chabot. De psychiater Chabot hielp een ongelukkige, maar naar zijn oordeel geestelijk en lichamelijk gezonde vrouw bij haar zelfdoding. De Hoge Raad oordeelde dat de oorzaak van het lijden niet doorslaggevend is voor de vraag of een arts iemands leven mag (helpen) beëindigen. Sindsdien kan iemand volgens Trappenburg volstaan met een beroep op zijn zelfbeschikkingsrecht voor hulp bij zelfdoding.

Zij ziet deze tendens terug in de kabinetsplannen, het meest extreem in het voorstel om de 'schriftelijke wilsverklaring' een legale en bindende status te geven. In zo'n verklaring legt iemand vast dat hij in bepaalde omstandigheden waarin hij zijn wil niet meer kenbaar kan maken, zoals coma of dementie, euthanasie wenst. Trappenburg vindt het veel te ver gaan van artsen te verlangen dat zij het leven van bijvoorbeeld demente bejaarden beëindigen, terwijl er naar hun beste weten geen sprake is van ondraaglijk lijden.