Wereldbeker inspireert niet

Op drie van de vier afstanden speelden de Nederlandse sprinters tijdens de wereldbekerwedstrijden in het Amerikaanse Butte bepaald geen hoofdrol.

Voor de schaatsers van Peter Müller was twee keer de meest bescheiden podiumplaats weggelegd: Jan Bos werd zaterdag derde op de 500 meter, Jakko Jan Leeuwangh bereikte dezelfde klassering op de dubbele afstand.

Andrea Nuyt, die al het hele seizoen tegen een plaatsje in de top drie aanhikt, haalde het ook in het oude mijnstadje in de Rocky Mountains net niet. Gisteren moest ze op de 500 meter de Japanse Sanmiya, LeMay en Zjoerova voor laten gaan.

Het WK is nog vijf weken weg, vandaar dat de mondiale topsprinters nog niet in de vorm van hun leven verkeren. Bovendien leenden de winderige omstandigheden op een buitenbaan zich niet voor geweldige prestaties.

De schaatstop is verwend. Wereldekerwedstrijden zijn geen doel meer op zich, zo lijkt het, maar een onderdeel van de training geworden. Wanneer dat onder niet al te florissante omstandigheden moet worden afgewerkt, vloeit de inspiratie onherroepelijk weg. De enige eer die in Butte te verdienen viel, was het rijden van baanrecords. Dat was nauwelijks een uitdaging; de laatste grote wedstrijd dateerde van 1994.

Hiroyasu Shimizu liet zich desondanks op zijn favoriete afstand, de 500 meter, van zijn beste zijde zien. De olympisch kampioen was beide dagen de snelste, al moest hij dat genoegen zaterdag met wereldkampioen Wotherspoon delen. 's Werelds beste bij de vrouwen, Monique Garbrecht, liet het er daarentegen lelijk bij zitten.