Het einde van de privacy

Rond 2003 zal het in de meeste geïndustrialiseerde landen mogelijk zijn om de verplaatsingen van elke burger in sterke mate te volgen. In toenemende mate zal het menselijk lichaam zelf worden gebruikt voor elektronische identificatie. Zowel het patroon van de iris, de vingerafdruk als het DNA zijn uniek voor ieder mens. Het is mogelijk om mensen al vanaf de geboorte op deze wijze 'vast te leggen' en hun gegevens op latere leeftijd in voorkomende gevallen op te roepen.

In toenemende mate zullen overheden en particuliere instellingen persoonlijke gegevens verzamelen: gegevens over bijvoorbeeld iemands financiën, geografische verplaatsing en gezondheid. Al die gegevens zullen onderling te koppelen zijn zodat een vrij compleet elektronisch beeld ontstaat van een burger. Supermarkten zullen het uitgavenpatroon willen analyseren, fabrikanten willen weten wie hun producten koopt en marketingbureaus zullen de consument gerichter dan ooit tevoren kunnen bedienen. Computers zullen in staat zijn een persoonlijk consumentprofiel van elke burger op te stellen.

De privacy kan het eerste slachtoffer zijn van dergelijke 'big brother'-achtige ontwikkelingen. Geldautomaten, elektronische tolwegen en andere apparaten maken het straks mogelijk om iemands geografische verplaatsing bijna 'live' te volgen. Over de mate waarin gesloten televisiecircuits en pasjes de privacy van de burger aantasten, is ook het laatste woord nog niet gesproken.

In veel landen bestaat er privacywetgeving die grenzen stelt aan wat er wel en niet mag. Voor politie, veiligheidsdiensten en andere overheidsinstellingen blijven veelal echter ruime bevoegdheden bestaan.