Ikea gaat op tijd leveren

Geen gezinnen die kibbelen over de aanschaf van ladenkastje Moppe of bureaustoel Billy. Populaire meubels die na veel gemekker ook nog vaak uitverkocht blijken te zijn. De rust in het pas geopende Nederlandse distributiecentrum van woonketen Ikea staat in schril contrast met de opwinding in de winkels.

In het distributiecentrum, de grootste van Nederland en gevestigd op het Oosterhoutse bedrijventerrein Weststad, is er ruimte genoeg. Hiervandaan worden de meer dan twintig vestigingen van het Zweedse woonwarenhuis in Nederland, België en tijdelijk ook Engeland bevoorraad.

Druk wordt het dus hier ook nog wel. Nu zijn er nog maar 160 van de 500 toekomstige werknemers bezig. Allemaal zijn ze in dienst van het Antwerpse transportbedrijf Katoen Natie, dat ook de logistiek voor het Ikea-distributiecentrum in Genk doet. Logistiek directeur Henri Weterings is de enige Ikea-man die er rondloopt. Met opgestroopte mouwen beent hij door het L-vormige gebouw. Klaar voor de arbeid, maar zich verontschuldigend voor het gebrek aan bedrijvigheid nu. Want slechts af en toe zoeft er geruisloos een heftruck door de enorme opslaghallen. Soms ook peddelt er een fietser voorbij. De afstanden in het distributiecentrum dat 82000 vierkante meter -zo'n 22 voetbalvelden- beslaat, zijn te lang om even te lopen.

Een handjevol magazijnmedewerkers -'orderpickers'- stapelt de meest uiteenlopende Ikea-producten op pallets. Weterings kijkt kritisch toe. De meesten werken er tenslotte nog maar kort. De orderpickers zelf interesseert het weinig wat er door hun handen gaat. ,,Stoelen of theelichtjes, dat maakt niet uit. Als ik er maar aan verdien'', zegt een van hen.

De spullen zijn niet alleen over de weg, maar ook via het water en per spoor in Oosterhout gekomen. Al in de jaren veertig distribueerde Ingvar Kamprad, de oprichter van Ikea, zijn eerste producten met het busje van een lokaal melkbedrijf naar het station, waarvandaan ze verder het land in gingen. Zuinig en milieuvriendelijk, zo moet zestig jaar later nog steeds het transport gebeuren, vindt Weterings.

Bij de bouw van het centrum is niet op een gulden gekeken. Het distributiecentrum is het grootste van Nederland en een van de grootste van Noord-West-Europa. Met vijfennegentig dockports, een losperron van tweehonderd meter waar negen spoorwagons gelost kunnen worden en opslaghallen voor 110000 kubieke meter. Opslagruimte die de komende jaren nog eens wordt verdubbeld. Kosten: ruim 100 miljoen gulden.

De aanwezigheid van het centrum is voor Nederland echter geen overbodige luxe, vindt Weterings. Want hoe succesvol het Zweedse woonwarenhuis in Nederland ook is, op het gebied van levertijden en distributie heeft het bedrijf geen goede naam.

Weterings: ,,Het succes heeft Ikea zelf ook verrast. Daardoor waren we vooral op de opbouw van winkels zelf gericht. Daar holde de logistiek dan maar een beetje achteraan. Gevolg was dat producten én vaak én te lang uitverkocht waren. Hieruit blijkt dat efficiënte bevoorrading deel uit moet maken van onze succesformule.''

Door de komst van het distributiecentrum moet in Nederland volgens Weterings de levertijd naar Ikea-winkels korter worden. ,,We zitten hier in Oosterhout midden in ons verzorgingsgebied. Langer dan vier weken mag een product in een vestiging dus voortaan niet meer uitverkocht zijn. Misschien dat het er dan in de winkels ook minder hectisch aan toe gaat.''