*

 
dossier

Archief

Kijvende couturiers verzoenen zich

Harmen van Dijk − 09/02/00, 00:00

De een stopt met roken, de ander gaat eindelijk lijnen en sommigen leggen een al jaren slepende ruzie bij ter ere van het nieuwe millennium. In de laatste categorie vallen modekoningen Frans Molenaar en Mart Visser.

Hadden die dan ruzie?

Nou en of. Al vijf jaar. Een slepende vete met venijnige uithalen over en weer. Nu is het Nederlandse couture-wereldje nogal - uh - intiem. Dus het is niet zo raar dat het confectiedragende stervelingen enigszins ontgaan is dat er heibel was. Maar het schijnt dat in Amsterdam-Zuid en omstreken de kijvende couturiers regelmatig het gesprek van de dag waren.

Toch kozen de twee een zeer volks medium om de strijdbijl te begraven - de Privé. De top-bloedhond van het grootste familieweekblad, Barbara Plugge, sleepte de modekoningen mee naar restaurant Le Garage van Joop Braakhekke voor 'Het grote verzoenmaal'. Zodat ook de rest van Nederland weet dat van enige animositeit geen sprake meer is.

Maar waar ging die ruzie dan toch over?

Dat zit zo: Mart Visser heeft het vak geleerd van Frans Molenaar. Fris van de mode-academie hielp hij bij het organiseren van modeshows. En later mocht hij ook wel eens een krabbeltje van Molenaar uitwerken tot een heus kledingstuk. Daarnaast waren ze ook vrienden. Mart mocht mee op buitenlandse reisjes, mee in Molenaars Jaguar, mee naar feestjes. Je zou dus kunnen zeggen dat nestor Frans (nu 59) het aanstormdende talent Mart (nu 31) inwijdde in het couture-wereldje.

Maar toen kwam de dag dat de leerling voor zichzelf wilde beginnen. Dat vond Frans natuurlijk niet leuk. Maar hij werd pas echt boos toen hij de brieven zag die Mart aan zíjn klanten had gestuurd. Daarin schreef Mart dat het tijd werd om het qua mode over een andere boeg te gooien. Mart probeerde de zorgvuldig gekoesterde clientèle van Frans in te pikken! Mart beweerde dat de brieven vervalsingen waren, geschreven door een haatdragende mevrouw met wie hij een financieel meningsverschil had. Hij deed zelfs aangifte. Maar dat geloofde Frans natuurlijk niet.

De ruzie werd nog erger toen de ex-mannequin Elly Koot, die bij Frans winkelmeisje was geworden, voor Mart ging werken. ,,Hij wilde me geen hand geven en ik mocht nooit meer naar zijn shows komen'', pruilde Elly in '97 in NRC Handelsblad. In datzelfde artikel zegt Molenaar dat Mart nooit een leerling van hem is geweest. ,,Het is hem gewoon in de bol geslagen. Weet je wat hij hier deed? Stofzuigen.'' Wat volgens Mart gelogen was. Al moest hij wel eens de schoenen van Frans poetsen, gaf hij toe. ,,Na vierenhalf jaar had ik hier geen zin meer in. Ik ben bezig een carrière op te bouwen, ik doe geen klusjes meer.'' En zo ging het maar door: ,,Hij doet me na'', zei Frans. ,,Hoe komt hij erbij?'' zei Mart. Frans weer: ,,Hedy d'Ancona vond de show van Mart maar niks.'' Mart: ,,Dat je dertig jaar op een niveau zit als Frans en je laat je zo kennen - dat snap ik niet.''

Aan dit gekijf moest maar eens een einde komen, vonden beiden. Mart in Privé: ,,We hebben veel overlappende kennissen en relaties. Mensen om ons heen begonnen last te krijgen van de situatie.'' En dan komen ze ook elkaar regelmatig tegen, bijvoorbeeld in de Healthclub van het Amstel Hotel. Ook heel gênant.

Hoog tijd voor een 'verzoenmaal'. Mart prees de kilometers bont en de verstilde ontwerpen van zijn vroegere meester, Frans zei dat Mart heel leuke dingen met splitten doet. En ze dronken er nog een.

En hoe zat het nou met dat stofzuigen?

Dat deed Mart inderdaad. Als de werkster 's zomers met vakantie was. En hij werd er nog voor betaald ook.

mailIcon print |