Duisenberg

De president van de Europese Bank, Wim Duisenberg, heeft het grootste gelijk van de wereld, als hij zegt dat staatsschuld moet worden afgelost in een tijd van hoogconjunctuur. Na Keynes is het gemeengoed, dat bij laagconjunctuur schulden mogen worden aangegaan om met de daaruit bekostigde uitgaven de conjunctuur te stimuleren, terwijl die schulden kunnen en moeten worden afbetaald uit de meeropbrengst aan belastingen over de (hogere) inkomens en uit winsten die de beoogde en dan bereikte hoogconjunctuur geeft.

Ook heeft Duisenberg gelijk, als hij constateert dat Nederland nu jaarlijks ongeveer dertig miljard -10 procent van het budget- kwijt is aan betaling van rente op staatsschulden. Aflossing van schuld leidt tot lagere rentelasten en vervolgens tot ruimte voor andere uitgaven.

Niet minder juist is, dat volgens het regeerakkoord meevallers in de belastingen niet bij voorbaat mogen worden aangewend voor andere uitgaven, maar moeten worden gebruikt voor schulddelging. Het is terecht daar de hand aan tehouden. Het nadert de grenzen van het onfatsoen, om hier van te willen terugkomen.