'Waarom niet eerst geboord en daarna een park gebouwd'

Toen de familie Malmberg hoorde van de commotie rond de gasboringen in het Waddengebied wisten ze dat de volgende proefboring bij de Biesbosch zou plaatsvinden. De familie woont al jarenlang aan de rand van de waterrijke omgeving. Zij herinneren zich dat twintig jaar geleden ook werd geboord bij de Biesbosch. ,,Je hoorde van proefboringen, maar waarnaar werd geboord wist niemand.'' Dat de familie Malmberg nu weet dat het proefboringen naar gas zijn, vinden zij al een hele vooruitgang.

Drimmelen telt achthonderdvijftig inwoners. De fraaie omgeving maakt het dorp, in de buurt van Gorinchem, geliefd bij dagjestoeristen. Verhoudingsgewijs telt het dorp dan ook veel restaurants en cafés, de meeste langs de kade die op tien minuten van de dorpskern ligt. Ondanks het jaargetijde liggen er veel jachten. Echte 'Drimmelaars' zijn hier deze zondagmiddag op de vingers van één hand te tellen.

De familie Malmberg hoorde het nieuws een paar weken geleden. 'Natuurlijk' zijn zij voor boringen, maar de omgekeerde logica bezorgt hen nog steeds kopzorgen. ,,Eerst wordt een grote oppervlakte omgevormd tot natuurgebied. En nu dat er eenmaal is, bedenkt de overheid dat onder de grond energiebronnen liggen, en begint met boren in datzelfde natuurgebied. Dat snappen wij niet. Waarom niet eerst geboord en daarna een park gebouwd.''

Straatgenoot H. Schuller-Gil vaart voor zijn beroep met een rondvaartboot door de Biesbosch. De discussie rond de proefboringen vindt hij ,,een hele hoop drukte om niets''. Hij heeft het inmiddels al zo vaak meegemaakt. ,,Jaren geleden heeft er een ja-knikker gestaan in de Biesbosch. Daar hoorde je nooit iemand over. Tussen Drimmelen en Mare heeft zelfs een boortoren gestaan. Een hele hoop drukte, maar toen hij er eenmaal stond, kwam niemand kijken.''

Schuller-Gil vindt dat mensen naar de feiten moeten kijken. ,,De Biesbosch wordt zelfs steeds groter. Aan de kant van Sliedrecht zijn honderden hectare extra ingeruimd. Daar hoor je niemand over.''

Iets verderop woont Toon van Dongen. Hij zegt dat zijn mening juist op feiten is gebaseerd. Vijfentwintig jaar was hij betrokken bij de gasboringen in Stilhoven, vier kilometer van Drimmelen. Als graafmachinist groef hij het slib op dat bij boringen vrijkomt. ,,Als de inwoners van Drimmelen weten welke zware chemicaliën bij het boren naar gas worden gebruikt, zou iedereen tegen zijn.''

De slibbakken die in contact kwamen met de chemische stoffen staan hem nog haarscherp op het netvlies. ,,Die werden zo blank als zilver. Als we het een dag lieten staan, oxideerde het materiaal; binnen 24 uur was het ijzer bruin en roestig''

Een van de oudere inwoners van Drimmelen vindt dat milieu-gedoe maar flauwekul. Hij wil liever niet met zijn naam in de krant, maar staand in de voordeur is hij bereid een aantal vragen te beantwoorden. ,,Het is hetzelfde verhaal als met asbest. In Nederland zijn we er extreem alert op, terwijl ze in België de rotzooi van boven naar beneden gooien en daarna zonder bescherming transporteren.'' Tegenstanders van de gasboringen zijn volgens hem makkelijk over te halen. ,,Laat de mensen in Drimmelen één dag in de kou zitten en je moet kijken hoe snel ze voor de gasboringen zijn.''

Oud-graafmachinist Van Dongen snapt de man wel. ,,Iedereen vindt het goed om naar energiebronnen te zoeken, maar niemand wil de gevolgen. En stel je ook eens voor dát ze gas of olie vinden. Dan wordt het hier een oliestaatje.''